Συνέντευξη με τους ''Απανταχού Παρών''


''Απανταχού παρών''




                                                                                                          Συνέντευξη στην Ηλέκτρα Παπαδάκη

Συνάντησα τους ''Απανταχού Παρών'' την Παρασκευή 9/3/12 λίγο πριν το live τους στην κόκκινη σκηνή του Καλλιτεχνικού Καφενείου των Αχαρνέων. Μαζί τους και η πληρούσα τοις πάσι Γιώτα Δημητρακοπούλου που συμμετείχε στο live.
Οι ''Απανταχού Παρών'' είναι ένα νέο 5μελές συγκρότημα με τους :
Βενέρη Γιάννη στην κιθάρα, Δημητράκη Χρήστο σε μπάσο και φωνητικά, Λαμπρινή Μουστακάτου στα φωνητικά, Μυλωνά Γαβριέλλα σε πιάνο και φωνητικά και Τσαχιρίδη Μιχάλη στα ντραμς.



Πως προέκυψε το όνομα;
Μιχάλης:Αρχικά ψάχναμε ένα ξένο όνομα, όπως και τα περισσότερα γκρουπ, αλλά πρότινα αυτό και καταλήξαμε εύκολα.
Το ''Απανταχού Παρών'' σημαίνει ότι σε κάθε συναυλία θα είμαστε πάντα παρόντες.

Από πότε παίζετε μαζί;
Μιχάλης: Είμαστε μαζί από πριν τον Δεκέμβριο και ως ''Απανταχού Παρόντες'' από τον Ιανουάριο.

Από πότε ξεκίνησε η επαφή σας με την μουσική;
Χρήστος: Από αυτόν τον Αύγουστο.
Έπαιζες και πιο παλιά όμως αν δεν κάνω λάθος
Χρήστος:Ναι,αλλά δεν μου άρεσε τόσο.Τώρα που άρχισα το μπάσο μ' αρέσει πολύ.
Και παίζεις και πολύ καλά έχω να πω.
Λαμπρινή:Αρχές Γυμνασίου με μαθήματα σε Ωδείο, βαρέθηκα. Ξεκίνησα κιθάρα.Βαρέθηκα. Μετά δοκίμασα με γκρουπ και τώρα τραγουδάω με τα παιδιά.
Γαβριέλλα:Πριν γίνω τριών χρονών άρχισα αρμόνιο και από τότε συνεχίζω. Και δεν νομίζω ότι θα μπορέσω και ποτέ να σταματήσω, είναι μέρος της ζωής μου η μουσική.
Γιάννης:Εγώ άρχισα δημοτικό με αρμόνιο αλλά δεν μου άρεσε. Μετά στο γυμνάσιο άρχισα να ακούω rock και metal και μου άρεσε η ιδέα του να παίζω κιθάρα.Αγόρασα μία και άρχισα να παίζω από δευτέρα γυμνασίου, 6 χρόνια τώρα.
Μιχάλης: Εγώ 1.5 χρόνο. Είχα βρει τα ντραμς σ'ένα πατάρι και ξεκίνησα.
Στο σπίτι τι λένε γι αυτό;
Μιχάλης: Χάλια. Οι δικοί μου εντάξει. Οι γείτονες δεν με αντέχουνε.Φωνάζουνε, ουρλιάζουνε...

Με τι είδος μουσικής ασχολείστε περισσότερο;
Χρήστος:Ελληνική και ξένη ροκ, λίγη μέταλ.
Λαμπρινή: Ανεξάρτητα από το είδος αν μ΄αρέσει κάποιο τραγούδι το προτίνω.
Γαβριέλλα: Εγώ ελληνικά ακούω κυρίως αλλά με τα παιδιά έμαθα και πολλά ξένα. Γενικά δεν έχει να κάνει τόσο για μένα το είδος όσο το να έχει κάτι ωραίους στίχους και μουσική.Τα πολύ βαβούρικα δεν αντέχω.

Πως βοήθησε το Καλλιτεχνικό καφενείο στην ένωση του συγκροτήματος;
Μιχάλης:Μέσα από το καλλιτεχνικό καφενείο γνωριστήκαμε, εδώ κάναμε τις πρόβες. E,και αυτό μας έδεσε.
Χρήστος:...και τα άτομα και το περιβάλλον
Γαβριέλλα: Και για μένα που μένω μακρυά σε σχέση με τα παιδιά ,στο καλλλιτεχνικό νιώθω σαν να είμαι πάντα εδώ. Είναι το κλίμα τέτοιο που σε δένει με τους άλλους, και ακόμα και παιδιά που μένουν μακρυά το έχουν μάθει κι έρχονται.

Πως είναι να παίζετε ως νέο συγκρότημα στη σκηνή του Καλλιτεχνικου Καφενείου;
Μιχάλης: Το ευχαριστιέμαι να παίζω εδώ. Ίσως επειδή από δω ξεκινήσαμε.
Λαμπρινή: Για μένα και τον Μιχάλη εδώ ήτανε και το πρώτο μας live.
Χρήστος: Και ήταν και καλό live.
Και η εμπειρία του να παίζεις μπροστά σε κόσμο;
Χρήστος: Άμα έχεις κάνει καλές πρόβες είναι εντάξει. Αν όχι σε πιάνει άγχος και αρχίζουν τα νεύρα.
Γιώτα:Μετά από κάθε live όμως είναι νόμος, πως αν το ευχαριστηθείς ξεχνάς τα πάντα.
Χρήστος: Όταν δεν γίνεται καλή δουλειά είναι που εγώ εκνευρίζομαι.Αλλά όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι.
Είναι εύκολος σαν συνεργάτης ο Χρήστος;
(Γέλια) Μην σας βάλω και τσακωθείτε πριν το live!
Μιχάλης:Γενικά είμαστε πολύ καλά.Τώρα άμα κάποιος έρθει απροετοίμαστος σε πρόβα μας πάει πίσω και υπάρχει γκρίνια.
Τι πιστεύετε ότι σας κρατάει ενωμένους σαν γκρουπ; Γιατί τριβές υπάρχουν σε όλες τις συνεργασίες.
Χρήστος: Περνάμε καλά.Και είμαστε και καλή παρέα.
Μιχάλης: Και έχουμε και καλό αποτέλεσμα.Πιστεύω είμαστε καλοί σ'αυτό που κάνουμε.
Γαβριέλλα: Είμαστε πρώτα φίλοι.Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε ούτε καλή συνεργασία ούτε αποτέλεσμα. Και προσωπικά τα λατρεύω τα παιδιά. Και σαν άτομα και σαν μουσικούς και σαν καλλιτέχνες.

Το βλέπετε δηλαδή το γκρουπ να προχωράει στο μέλλον;
Χρήστος: Εγώ προσωπικά ναι. Υπάρχει καλό δέσιμο.
Μιχάλης: Κι εγώ με τη Λάμπρινή τελειώνουμε και το σχολείο φέτος οπότε του χρόνου θα έχουμε και περισσότερο χρόνο για πρόβες.
Γαβριέλλα: Ναι,και μακάρι να έμενα πιο κοντά, να είχα και λιγότερο τρέξιμο με τη σχολή να κάναμε περισσότερες πρόβες.Αλλά και πάλι δεν με πειράζει η απόσταση. Πιστέυω θα τα καταφέρουμε και θα προχωρήσει το γκρουπάκι.

Σκέφτεστε την μουσική επαγγελματικά; και με τι άλλο ασχολείστε;
Γιάννης: Ναι.Και σαν χόμπυ θα την συνέχιζα και επαγγελματικά το σκέφτομαι.Σπουδάζω Πληροφορική στο Χαροκόπειο. Θα δω μόλις πάρω πτυχίο αν θα καταφέρω να το συνδυάσω με τη μουσική.
Γαβριέλλα: Εγώ το βλέπω και επαγγελματικά.Αν και είναι δύσκολα τα πράγματα. Μαιευτική σπουδάζω και ακόμα και αν δεν ασχοληθώ με την μουσική παρά μόνο ως χόμπυ πάντα θα νιώθω την ανάγκη να την μοιράζομαι.Είτε τραγουδώντας σε παρέα, είτε μπροστά σε κοινό.
Χρήστος: Σαν χόμπυ.Τουλάχιστον ακόμη. Λογιστική σπουδάζω τώρα.
Λαμπρινή: Θα δείξει. Να δώσω πανελλήνιες φέτος και βλέπουμε. Ψυχολογία σκέφτομαι περισσότερο.
Μιχάλης: Η μουσική είναι προτεραιότητα. Αν πάει καλά με τα ντραμς, μ' αυτό θέλω να ασχοληθώ.

Γράφετε δικά σας τραγούδια ή μόνο cover κάνετε;
Χρήστος:Προς τω παρόν μόνο cover. Ο Γιάννης θέλει να ξεκινησουμε και δικά μας,αλλά θα το δούμε στην πορεία.

Έστω ότι φτάνετε σ'ένα καλό σημείο ως συγκρότημα και βγάζετε μια δική σας δουλειά. Πώς θα την προωθούσατε; Πολλοί καλλιτέχνες μοιράζουν δωρεάν τα cd τους ή τα βγάζουν δωρεάν μέσω internet. Εσείς;
Χρήστος: Ε λογικά δωρεάν. Πέρα από το οικονομικό, και λόγω πειρατείας δεν έχει νόημα ό,τι άλλο και να κάνεις.
Γαβριέλλα: Πέρα από το internet ο καλύτερος τρόπος να δείξεις την δουλειά σου και να επικοινωνήσεις με τον κόσμο είναι στα live. Τίποτα άλλο δεν μπορεί να το αντικαταστήσει αυτό.

Και κάτι τελευταίο.Ως άτομα πιο ευαισθητοποιημένα λόγω μουσικής, πως βλέπετε τα πράγματα στη χώρα μας αυτή την περίοδο;
Χρήστος: Άσχημα στο άμεσο μέλλον. Ίσως μετά φτιάξουνε αλλά έχουμε δρόμο ακόμη.
Λαμπρινή:Εγώ αν δεν είχα δικούς μου ανθρώπους εδώ θα έφευγα.
Μιχάλης: Κι εγώ το ίδιο.
Γαβριέλλα: Mπορεί να ακουστεί πολύ ''πατριωτικό'' αλλά εγώ δεν θα έφευγα. Με όλη αυτή την μαζική μετανάστευση προς τα έξω η Ελλάδα παέι να αδειάσει από νέους Έλληνες. Πιστεύω ότι πρέπει να το παλέψουμε εδώ. Αν και θα ναι δύσκολο.


Όπως φαίνεται λοιπόν, η μουσική σε βρίσκει, αν είναι να σε βρει. Μπορεί όχι με την πρώτη προσπάθεια, με το πρώτο όργανο που θα προσπαθήσεις να παίξεις, αλλά θα σε βρει.
Κι αν υπάρχει και καλή παρέα είναι ακόμα πιο εύκολο.
Κι όποια κι αν είναι τα σχέδια σου για το μέλλον θα σε ακολουθεί πάντα.

Τα παιδιά αυτά όμως δεν είναι μόνο μουσικοί. Είναι κομμάτι του Καλλιτεχνικού Καφενείου.Του Καλλιτεχνικού Καφενείου που είναι των Αχαρνέων μόνο ως προς την τοποθεσία. Λίγοι από τους ανθρώπους που του δίνουνε ζωή, λίγοι από τους ανθρώπους που μας θυμίζουν πόσο δυνατοί μπορεί να γίνουν οι νέοι όταν προσφέρουν και δημιουργούν όλοι μαζί.

Φυσικά το live των ''Απανταχού Παρών'' ήταν απολαυστικό και το Καλλιτεχνικό Καφενείο γέμισε για άλλη μια βραδιά με μουσική και κόσμο.
Αλλά ας αφήσουμε τα λόγια για να μιλήσουν οι εικόνες.

Σας περιμένουμε την επόμενη Παρασκευή με την Μεγάλη Πρεμιέρα της Θεατρικής Ομάδας Καλλιτεχνικού Καφενείου Αχαρνέων (ΘΟΚΚΑ) με το έργο του Αρκά "Βιολογικός Μετανάστης" .
Ανοιχτά από τις 19:00.
Έναρξη στις 21:00
και όπως πάντα,φυσικά,είσοδος ελεύθερη.
                                            





0 σχόλια :