Περιοδικό || Άρθρο: το χαρτάκι με το νούμερο 263

της Ηλέκτρας Π.

η ώρα 10:30
Νο 99

Αν υπάρχει κόλαση και μοιάζει με την ουρά του ΙΚΑ έχω σοβαρούς λόγους να επαναπροσδιορίσω τις σχέσεις μου με τα θεία.

Πάει καιρός από το τελευταίο γραφόμενο. Ας πούμε πως είχα υιοθετήσει το ''σταμάτα να γκρινιάζεις. Aν κάτι δεν σ'αρέσει στον κόσμο άπλωσε το χέρι σου και άλλαξε το έστω και λίγο''. Έτσι, στα πλαίσια του ενεργού πολίτη.
Δεν είναι έτσι μικρή μου, μπαίνεις σε δημόσιες υπηρεσίες και όσα ήξερες παύουν να ισχύουν.
Εντάξει θα μου πείτε, υπερβολές. Τόσος κόσμος πάει στις δημόσιες υπηρεσίες κάθε μέρα, δεν έκανε κι έτσι.
Συνηθίζεις. Συνηθίζεις ότι το κράτος είναι σάπιο, τόσο που δεν το βλέπεις πια, συνηθίζεις να περιμένεις ώρες ατέλειωτες και συχνά χωρίς αποτέλεσμα. Γίνεται σιγά σιγά κομμάτι του.
Δεν έχει όμως σημασία αυτό. Γιατί το χειρότερο από όλα μέσα στις δημόσιες υπηρεσίες δεν είναι η αναμονή αλλά ο κόσμος.
Μέσα στις δημόσιες υπηρεσίες βλέπεις ένα μικρό μωσαικό της ελληνικής πραγματικότητας. Είναι σαν τα λεωφορεία που τόσο αγαπώ να σχολιάζω, αλλά με πολλές επιπλέον παραμέτρους να καθορίζουν την κατάσταση.
Είναι σαν να πετάς ξενυχτισμένους φοιτητές σε περίοδο εξεταστικής μαζί με παππούδες που παίρνουνε το λεωφορείο για 2 στάσεις-στις 8 το πρωί που όλοι πάνε για δουλειά- να πάνε για χαρτιά και καφέ,και ρατσίστριες κυράδες μαζί με μετανάστες και να τους αφήνεις να τσακωθούνε για τις θέσεις στις οποίες αν ήταν άδειο το λεωφορείο οι περισσότεροι δεν θα κάθονταν καν. Επί 15 φορές τη φρίκη.
Παράμετρος πρώτη και κύρια: το χαρτάκι, φυσικά.
Το χαρτάκι είναι ένα υπέροχο εύρημα, ικανό να αποτρέψει τους ελληναράδες να κάνουν λαμογιές στις ουρές. Είτε είναι η ουρά της εφορίας, είτε των τυριών στον μαρινόπουλο.
Το μεγαλείο της ουράς το συνάντησα πρώτη φορά όταν πήγα, μικρή κι αθώα να φακελωθώ στην εφορία, βγάζοντας ΑΦΜ. Με την ουρά να φαίνεται στην κεντρική είσοδο παρόλο που ξεκινούσε από τον δεύτερο όροφο και τα '' όχι κυρία μου, εδώ είναι η σειρά μου,απλά πήγα να κατουρήσω'', ''πότε πήγες μωρέ να κατουρήσεις, αφού είμαι εδώ από τις 7:30'', ''ξέρεις ποια είμαι εγώ;'', ''οι ξένοι φταίνε για όλα'', να δίνουν και να παίρνουν.
-ανοίγει η παρένθεση-
Ειδικά το ''οι ξένοι φταίνε για όλα'' έχει γίνει κλασική κατάληξη άπειρων συζητήσεων σε δημόσιους χώρους και μη.

-Ποιο νούμερο έχετε εσείς;
-Το 114. Εσείς;
-Το 129.
-Αμ βέβαια, από τότε που γεμίσαμε ξένους που να εξυπηρετηθείς.
Ή και άλλα, όπως
-Μαρίκα έχουμε τυρί για μακαρόνια;
-Το κίτρινο μόνο,το άσπρο τελείωσε.
-εμ βέβαια, πως να χουμε, άμα μας τρώνε το ψωμί οι ξένοι.
ΠΑΡΑΝΟΙΑ.
-κλείνει η παρένθεση, την παράνοια κρατήστε τη γιατί συνεχίζεται-

Το χαρτάκι λοιπόν ήρθε για να λύσει αυτά τα προβλήματα.
Κάπου εδώ παρέλειψα να σας πω ότι εγώ έφτασα στο ΙΚΑ 8:45 το πρωί, πήρα τον αριθμό 263 (νομίζω ο 300ος έφευγε με δώρο ένα πλυντήριο,γιατί όταν είσαι ο 300ος πελάτης κάτι πρέπει να πάρεις, εκτός από το προφανές ελληνικό), εκείνη την ώρα εξυπηρετούσαν το 49 και λίγο πριν τις 9:15 τα νούμερα τελείωσαν.
Σ' αυτό το όμορφο χρονικό διάστημα έχω δει κυρίους μόνο να μην παριστάνουν τις εγκύους για να φάνε σειρές, και κυρίες να καταριούνται άλλες κυρίες που είναι όντως έγκυες και περνούν μπροστά, γιατί αυτές στην ηλικία τους γεννάγανε στα χωράφια κλπ κλπ και βήχανε κι έβγαινε το παιδί, και μετά ρίχνανε κι ένα τσάπισμα στα καπάκια για να ξαναβρούν τη φόρμα τους.
Α, και κοιμόντουσαν και σε σακιά με πατάτες. Γιατί μπορούσαν.

Το ενδιαφέρον βέβαια όλων, δεν είναι ούτε και εκεί. Το ενδιαφέρον είναι ότι 299 νοματαίους και τον 300ό με το πλυντήριο θα μας εξυπηρετούσαν 3 υπάλληλοι. Όχι 4, η 4η θέση ήταν άδεια, όχι 6-7 που κανονικά θα χρειάζονταν, αλλά 3. Για έναν δήμο με πολύ περισσότερους από 100.000 κατοίκους.
Τα γκισέ ''προαιρετικής ασφάλισης'', ''οικοδομή'' κλπ ξύνονταν μεγαλειωδώς. Ήταν μέχρι και σχεδόν ευγενικοί άμα τους ρώταγες κάτι λάθος! (απογραφή-καταγραφή π.χ που μπέρδεψα εγώ και με κοίταζαν λες και δεν ήξερα ποιος θα πάει φέτος στη eurovision, και ποιος μ' αφήσε να τελειώσω το σχολείο χωρίς να ξέρω τα βασικά). Ενώ το μητρώο είχε από κάτω περίπου όσο κόσμο είχε και το woodstock. Κι ο κόσμος αυτός περίμενε να εξυπηρετηθεί για λόγους, από ''το παιδί μου δεν τρώει τα λαχανικά του και ο άντρας μου λέει ότι ποτέ δεν θα μάθω να μαγειρεύω σαν την μάνα του'', μέχρι συντάξεις και ταμεία ανεργίας.



η ώρα 11:15
Νο 132

Σαν να κολλήσαμε λίγο φίλοι μου.
Γκισέ για πληροφορίες βέβαια, ούτε για αστείο.
Αλλά εντάξει, αυτό πιστεύω ότι γίνεται για να κοινωνικοποιούμαστε μεταξύ μας στις δύσκολες αυτές εποχές της αποξένωσης ''που μένεις στην ίδια πολυκατοικία και δεν ξέρεις πως λένε τον γείτονα σου- και τι θα γίνει άμα πάθεις κάτι βρε αδερφέ-αλλά εντάξει καλό παλικάρι είναι κι αυτό το καινούριο, δεν έπρεπε βέβαια να την παρατήσει αυτή τη ξανθούλα,τι καλή κοπελίτσα, και τώρα μου γυρνάει κάθε βράδυ και μ'άλλη, αλλά άντρες τι περιμένεις; γουρούνια! είσαι μικρή εσύ,δεν ξέρεις. Αν και τι μικρή λέω, τα παιδιά σήμερα..κα κα κα...''.
(συμπαθέστατη η 7η κυρία που έκατσε δίπλα μου)
Αχ, τι όμορφες και αγγελικά πλασμένες οι παλιές εποχές. Ούτε ένα πρόβλημα δεν είχαμε. Έδινες ένα δίφραγκο κι αγόραζες αυτοκίνητο.



η ώρα 11:35
Νο 156

Ναι, ναι το χειρότερο είναι οι άνθρωποι.
Τρώγονται μεταξύ τους, κι όχι με το σάπιο σύστημα, το οποίο και αναπαράγουν, μόλις φανεί και η ελάχιστη δυνατότητα αυτό να τους ευνοήσει.
Τη μία στιγμή κράζουνε την ανικανότητα των υπαλλήλων, τις ουρές, τα άδεια πόστα και σε μια στιγμή μπορούν να τα ξεχάσουν όλα.
''Αυτή η παλιο#$% δεν ντρέπεται, παίρνει τη σειρά του κόσμου, και καλά για να ρωτήσει!''
''Αχ Σούλα μου, εσύ είσαι, αχ έβαψες το μαλλί και δεν σε γνώρισα, καλέ κούκλα, κούκλα! Να πάρε ένα νουμεράκι, πήρα δυο χαρτάκια όταν ήρθα.''
Που να περιμένεις με νούμερο 10^3 αντιπαθέστατη και να μην ξέρεις να διαβάζεις δυνάμεις!


η ώρα 12:00
No 190
Τρία παιδάκια παίζουνε με έναν αρκούδο ποδοσφαιροβόλευ. Έχουνε σκουπίζει με τα ρούχα τους όλο τον όροφο και συνεχίζουν να αγκαλιάζουν τον αρκούδο. Κι εσύ μπαίνεις στον ΗΣΑΠ για 2 στάσεις, απλά αναπνέεις και κρεβατώνεσαι μια βδομάδα με όλες τις βερσιόν γρίπης που κυκλοφορούν τον τελευταίο χρόνο.
Κι αυτά δε τα νοιάζει τίποτα, δεν περιμένουν τίποτα, είναι ελεύθερα.
-Να παίξω κι εγώ;


Νο 204
Η ώρα δεν έχει σημασία.
''Κυρία μου αν έχετε χωρίσει δεν είναι μόνο αυτά τα χαρτιά. Θέλετε κι αυτό κι αυτό κι αυτό κι αυτό''
''Μα τόσα δεν χρειάστηκα ούτε όταν παντρεύτηκα!''
Ένας ακόμα λόγος να σκεφτείτε καλά πριν παντρευτείτε.


Νο 263
η ώρα 13:01

Εξυπηρετήθηκα.
Δεν ξέρω πόσο πόνο είχε η φάτσα μου, κι αν ο παράγοντας λύπηση βοήθησε, αλλά εξυπηρετήθηκα.
Έκανα τη δουλειά μου.
Μέσα σε μία μέρα φτάσατε πολύ κοντά να με πείσετε ότι δεν έχει σημασία που έκανα 4:30 ώρες για έναν αριθμό, για να πάω στο ελληνικό κράτος, μερικά χαρτιά που το ελληνικό κράτος μου έχει εκδώσει και το ελληνικό κράτος να ξέρει ότι είναι γνήσια και το ελληνικό κράτος να με φακελώσει και σε αυτή την υπηρεσία μιας και το φακέλωμα σε όλες τις άλλες δεν έφτανε.
Δεν με πείσατε όμως.
Με κάνατε να νιώσω τελείως ανίκανη μπροστά σ'αυτό τον τεράστιο δυσκίνητο μηχανισμό του ελληνικού κράτους που μέσα σ'όλα του τα προβλήματα ξοδεύει εργατοώρες και εργατοώρες, βρισίδια και κόπο και εκνευρισμό και άπειρο χρήμα,χωρίς καμία ουσία. Μόνο και μόνο για να συντηρεί και να γιγαντώνει την γραφειοκρατία του.

η ελληνική γραφειοκρατία


Και το ότι νιώθω ανίκανη μπροστά του μπορεί να είναι και πολύ χειρότερο από το να πίστευα ότι όντως είμαι τυχερή που εξυπηρετήθηκα.

Και τέλος μια ελπιδοφόρα συμβουλή από τους φίλους Ισπανούς για την διαχείριση τέτοιων καταστάσεων.

Παλιό και καλό για να σας αφήσω με χαμόγελο.









ilectras.blogspot.com

5 σχόλια :

  1. Να που το ΙΚΑ φάνηκε χρήσιμο σε κάτι, αποτελώντας πηγή έμπνευσης!πολύ ωραίο άρθρο..α!και για να ξέρεις την επόμενη φορά ακολούθησε τακτική συνταξιούχου,γιατί όλο και κάτι παραπάνω θα ξέρουν τόσα χρόνια εκεί μέσα,την έχουν μελετήσει την υπόθεση...πάρε τον πρωινό σου καφέ ( γύρω στις 5 πμ) έξω από το μέρος έμπνευσης σου,ώστε να πιάσεις μια κάπως καλύτερη θέση στη σειρά!Άντε και καλή σου τύχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχει και καλύτερη λύση,ντιβανάκια προς ενοικίαση για το προηγούμενο βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σ'ευχαριστώ πολύ :) σερί από το βράδυ έπρεπε να το πάρω
    πήγε μια φίλη σημερα, 6 η ώρα, νούμερο 131-σίγουρα κάτι παίζει με ντιβανια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. χαχαχα το χω ξαναδει το βιντεο-ολα τα λεφτα!
    αμα ξαναπας, παρε μαζι σου ενα κατσαβιδι και πηγαινε πισω απ τα γραφεια, βρες τους τεμπεληδες, ηιθιους που πινουν τον καφε τους με τα ποδια στο γραφειο χαλαρωσης και βαλ'τους το στο ματι!

    και αυτο ειναι ωραιο.....χαχαχα
    http://www.youtube.com/watch?v=5aEHGtSpIQY&feature=player_embedded#at=159

    μπραβο ρε ηλεκτρα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. παθούσα κι η Δόμνα! και επιθετική!
    :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή