Περιοδικό || Άρθρο: ‘Τύχη’ εναντίον ‘Μοίρας’ σημειώσατε X ..

γράφει η Δέσποινα Κ.








Από μικρή αναρωτιόμουν ποια είναι αυτή η ‘Μοίρα’, που σε άλλους δίνει μία παραδείσια ζωή και άλλους τους ρίχνει στον καιάδα… Δεν ήταν δύσκολο να σκεφτώ τότε πως επρόκειτο για μια ξαδέρφη της μαμάς μου, έτσι λίγο ιδιότροπη, άλλα με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν απλή συνωνυμία.. Και από την άλλη πλευρά συχνά πυκνά άκουγα και για την κυρία ‘Τύχη’.. Άλλη αυτή! Μα ήξερα ποια ήταν. Κόρη του φτερωτού Ερμή και της θεσπέσιας Αφροδίτης παρακαλώ! Τελικά όμως κάπου άκουσα πως ούτε αυτό ήταν σίγουρο..


  Και σας ρωτώ, ξέρετε εσείς τι είναι αυτές οι δύο έννοιες, αν υπάρχουν ή αν έγκεινται μόνο στο φανταστικό κόσμο των ανθρώπων; Το μόνο σίγουρο είναι πως κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να απαντήσει με αδιαμφισβήτητη σιγουριά σε αυτό το ερώτημα που λίγο πολύ μας έχει απασχολήσει όλους. Ας τα πάρουμε καλύτερα ένα ένα..
  Λέτε η μοίρα αυτή καθεαυτή να είναι μία δύναμη υπερφυσική, μια αόρατη ενέργεια που κατακλύζει τον κόσμο και την ζωή του καθενός από μας; Ή μήπως πρόκειται για μια ιδέα, μία σκέψη, που έχει δημιουργήσει ο ίδιος ο άνθρωπος, έτσι ώστε να ρίχνει σε αυτή τα σφάλματα  ή τις ατυχίες του στη ζωή; Μάλλον συγκλίνω προς το δεύτερο. Αυτό που δύσκολα παραδέχεται ο άνθρωπος είναι ότι την μοίρα του, την ίδια του την ζωή την καθορίζει ο ίδιος με βάση τον χαρακτήρα του, τα θέλω του, τις επιλογές του! Δεν μπορώ να διανοηθώ πως υπάρχει κάτι που έχει σχεδιάσει την ζωή μας και που μόνο αυτό γνωρίζει τι μας ξημερώνει αύριο.
  Και από την άλλη πλευρά του νομίσματος, η τύχη. Η λιγότερο ή περισσότερο αυτή γενναιόδωρη ‘θεά’, που όλοι αποζητούν και βρίσκοντας την προσκυνούν. Ίσως να παραξενευτείτε, αλλά πιστεύω στην τύχη. . Ναι, στην τύχη που αυτή καθεαυτή, καλώς ή κακώς, βάζει ορισμένα εμπόδια στον δρόμο μας, τον δυσκολεύει ή τον διευκολύνει, τον αφήνει να συνεχιστεί ή τον ανακόπτει απότομα και ακαριαία! Σχηματικά, πιστεύω ότι ένα μικρό ποσοστό των ανθρώπων είναι πολύ άτυχοι στη ζωή τους, ένα άλλο, επίσης πολύ μικρό ποσοστό πολύ τυχεροί και οι υπόλοιποι, η συντριπτική πλειοψηφία, είμαστε άξιοι της τύχης μας.
   Κανείς άνθρωπος δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει αύριο με σιγουριά. Γνωρίζει όμως, με βάση τον ίδιο, τις επιλογές και τις ενέργειες του, βάσει δηλαδή της μοίρας που έχει επιλέξει ο ίδιος για τον εαυτό του και όχι μιας προκαθορισμένης μοίρας που δεν πρόκειται να αλλάξει ό,τι κι αν γίνει.
  Ο κάθε άνθρωπος είναι ιδιαίτερος, σκέφτεται και πράττει με έναν μοναδικό τρόπο κι έτσι κάνει τις επιλογές του. Βάσει αυτών των επιλογών και δεδομένης φυσικά της τυχαιότητας των γεγονότων θα διαμορφώσει την πορεία της ζωής του. Συνεπώς, η κατανόηση της ελευθερίας να επιλέγουμε  είναι προϋπόθεση για να ζήσουμε τη ζωή μας και να μην αφήσουμε να μας ζήσει αυτή. Να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας και να μην αφήσουμε να μας το δημιουργήσουν οι άλλοι.
   Ας μην επαναπαυόμαστε λοιπόν, στην πολυδιαδεδομένη φράση ‘ό,τι είναι να γίνει θα γίνει’...Γιατί μπορεί να μην γίνει και τίποτε ή αν γίνει κάτι να μας ζημιώσει, γιατί εμείς δεν προσπαθήσαμε στο να γίνει αυτό που θα θέλαμε. Και στο κάτω κάτω αν και πέραν της προσπάθειας δεν γίνει, εμείς ξέρουμε πως βάλαμε τα δυνατά μας και θα πρέπει να αισθανόμαστε όμορφα με τον ίδιο μας τον εαυτό! Αισθανόμενοι, λοιπόν, καλά με τον εαυτό μας θα πάρουμε δύναμη και θα προχωρήσουμε και η επιτυχία ίσως να μας χτυπήσει την πόρτα.
  Όπως είπε και ο Ηράκλειτος, το ήθος του ανθρώπου χαράζει τη μοίρα του. Ας συνειδητοποιήσουμε, επομένως, πως το πεπρωμένο μας είναι αδυσώπητα συνδεδεμένο με τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα μας! Και όσο για την τυχαιότητα που διέπει τον κόσμο ολόκληρο, ας την φανταστούμε φιλικά προσκείμενη μήπως και μας δώσει ένα χέρι βοηθείας. Ζούμε γιατί υπάρχουμε και όσο υπάρχουμε ας ζούμε όσο καλύτερα μπορούμε με ή χωρίς Τύχη, πιστεύοντας ή μη πιστεύοντας στην Μοίρα..

2 σχόλια :

  1. Καιρός να σταματήσουμε να είμαστε μοιρολάτρες, να αντιμετωπίσουμε την ευθυνοφοβία μας και να συνειδητοποιήσουμε πως η ζωή μας διαμορφώνεται με βάση τις επιλογές ΜΑΣ κι όχι ό,τι καθόρισε η Μοίρα για μας. Ακόμη και η πίστη σε κάτι ανώτερο δεν πρέπει να είνα πίστη στη Μοίρα( θρησκοληψία- τιμωρία Θεού) αλλά παραδοχή της ελευθερίας που έχει δοθεί στον άνθρωπο να επιλέγει αυτοβούλως καθε τι. Πολύ όμορφο άρθρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ας μου επιτραπεί να σχολιάσω, πως το ίδιο το μέλλον ανήκει στο φαντασιακό των ανθρώπων ως μια επιθυμητή πορεία της πεπερασμένης πράξης κι ύπαρξής τους, πόσω μάλλον οι υπερφυσικές δυνάμεις που μπορεί να το κυριεύουν. Το παρόν είναι ο μόνος ζων χρόνος κι ο μόνος υπαρκτός. Ευτυχώς ή δυστυχώς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή