Περιοδικό || Ποίηση #2: Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό του Καλλιτεχνείου



Αντωνόπουλος Νίκος

Φωτεινή πληγή
Μικρά διαμάντια
επιπλέουν στη σιωπή.
Γόρδιες σκέψεις,
πυρετώδεις αναμνήσεις.
Τί κι αν παραφυλά
το τετριμμένο,
οι λέξεις αναβλύζουν,
να σαγηνεύσουν
την αράχνη των ματιών σου.
Προσμένω φωτεινή πληγή.
Τα δάχτυλά μου βάφτισα,
μελάνι κι υποσχέσεις.

Λαβύρινθος
Μέσα στη σκέψη μου φωνές,
η μιά πάνω στην άλλη.
Εικόνες σμιλεμένες σ'ένα πήλινο φως,
ονόματα σαν κοφτερά νομίσματα
και σχήματα ορθάνοιχτα μακριά μου,
μα στ' άγγιγμά μου,
πεισμωμένα,
ερμητικά αινίγματα κλεισμένα.
Λαβύρινθος η νύχτα,
η αυπνία πρόσφορο ειρωνικό,
στα μάτια μου που ανήσυχα ρωτούν
για να ρωτήσουν,
στα χέρια μου που γράφουν δίχως αύριο.
Σα να μη βιάζεται η μέρα,
το φορεμά της ξεκουμπώνει αργά
για να με ξεσηκώσει.
Δυό πληγωμένοι ψίθυροι
κεντούσαν τη φυγή μου.
Αφού αργεί ακόμα να χαράξει,
εγώ γιατί ματώνω.

Άσε να ξημερώσει
Άφησες το σκοτάδι
να ντύσει τ'όνομά σου.
Είναι καιρός,
απ'το χορό του,
να βγεις άλλος.
Λατρεύεις τη θυμωμένη
σου παράκρουση
ενάντια στη μοίρα.
Μα ο κόσμος δε νικιέται,
ούτε με ουρλιαχτά,ούτε με χάδια
και το τραγούδι είναι μικρό
και κυκλωμένο,
από τους άρχοντες
του παρελθόντα χρόνου.
Άσε να ξημερώσει.
Ο κόσμος δε νικιέται.
Ίσως,
ίσως με λίγη ομορφιά
να χρηματίζεται.

Προφητεία
Την ώρα της πυράς,
θ'ακούσεις
το βρυχηθμό του πρίγκηπα,
να πνίγεται στη βρεφική παλάμη.
Το άρωμά της θα ποτίσει
τις φοβισμένες στέγες
και θα διαβεί
τ'απελπισμένα μας παράθυρα.
Την ώρα του κρότου,
θα φτερουγίσουν έρωτες,
πάνω απ'το φίδι του πλήθους.
Οι κόμποι της ζωής θα υποκλιθούν,
ένας μετά τον άλλον,
στο λαμπερό ζητιάνο της γωνιάς.
Την ώρα που το μωβ αστέρι
θ'ανατέλλει,
θα δεις ρωγμές στους βράχους
ν'ανοίγουνε καινούργια λόγια.
Ο ποιητής θα πει
κι οι κόσμοι θα υπακούσουν.

Μάταια συνταγμένος
Τα λόγια θυμωμένοι γιοι,
που θέλουν να τους μοιάσεις.
Περίπλοκη η χαρτογράφηση των ίσκιων,
ποτήρια με κρασί,
την προδωσία ξεδιψούν
τις άδειες νύχτες.
Να μάθω θέλησα
τ'απόσταγμα των άστρων.
Το φευγαλέο κοίταγμα
απ'τα παράθυρα των τρένων.
Το ψεύδισμα ενός κοριτσιού,
που κοροιδεύει κάθε παρρησία.
Ανέτοιμος,ανίκητος,
μάταια συνταγμένος.

*Η συμμετοχή του κ. Αντωνόπουλου Νίκου έλαβε έπαινο στην κατηγορία "Ποίηση" του 1ου Διαδικτυακού Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Καλλιτεχνείου Αχαρνών.

0 σχόλια :