Περιοδικό || Μυστικών Μουσική: Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ

Γράφει ο ΑΚ

Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Αυστριακός Υδροχόος
(27 Γενάρη 1756 - 5 Δεκέμβρη 1791)
κλασικός που είχε πει:
"Όποια δε με θέλει ας μου φιλήσει τον κώλο"

Τι σχέσει έχουν το Ace Ventura, το Alien, ο Batman, οι Άγγελοι του Τσάρλι, το Κάτι τρέχει με τη Μαίρη; (Για τους εντελώς ανυποψίαστους πρόκειται περί ταινιών)
Έχει ακουστεί Mozart μέσα σε αυτές τις ταινίες!

Τι άλλο; Α! Ήταν παιδί-θαύμα! (με σημερινές αναλογίες, αλλά με άλλα στάνταρ -σαφώς!- κάτι σαν μικρά παιδιά-αστέρες του Χόλιγουντ με καμιά ντουζίνα προβλήματα στην ενηλικίωσή τους)
Πέθανε νέος (35 ετών), καταχρεωμένος, αλλά ουχί αποτυχημένος.
ΔΕΝ θάφτηκε σε οικογενειακό τάφο.

Τώρα, η ζωή του ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Ο πατέρας του τον εκμεταλλεύτηκε ως παιδί-θαύμα.
Το πραγματικό όνομα αυτού "Γκότλιμπ", γερμανιστί "Θεού αγάπη", εξ ου και το λατινογενές "Amadeus" εκ του amo (αγαπώ) και deus (θεός). Χμ...
Θα το δουλέψω κι εγώ να βγάλω κανα ωραίο όνομα σε καμιά άλλη γλώσσα!
Ιστορικά μπορείτε να ψάξετε και μόνοι σας!

Κι αυτά μπορείτε να τα βρείτε και μόνοι σας, αλλά για ρίξτε μια-δυο-τρεις ματιές παρακάτω...

"Χέσε στο κρεβάτι σου μέχρι να σπάσει"

"Κανόνισε να 'ρθεις, ειδάλλως σκατά. Τότε κι εγώ, η υψηλότης μου, θα σε επαινέσω, θα σου βάλω σφραγίδα στον κώλο, θα σου φιλήσω το χέρι [...]" κλπ κλπ (αρκετή σκατολογία)

[Πηγή: " Η μυστική ζωή των μεγάλων μουσουργών"

Αυτές οι φράσεις μαζί με τις ύψιστες μουσικές συνθέσεις αποτελούν την κληρονομιά του Μότσαρτ, όπως όλοι μας αφήνουμε πίσω... τα πάντα!
Δε χρησιμοποιούνται ως μέσο υποβάθμισης. Αυτό μπορούν να το τολμήσουν (την υποβάθμιση) οι αδαείς και οι αιρετικοί (που απομονώνουν ένα χαρακτηριστικό από έναν άνθρωπο και το εξισώνουν με διά βίου καταδίκη). Χρησιμοποιείται για να σωθούμε επιτέλους από αυτή την αθλιότητα της εξύψωσης ενός ανθρώπου μοναχά όταν αυτός πληροί συγκεκριμένα (ηθικά και γλώσσικά) κριτήρια. Ε όχι!

Με τον Σαλιέρι τι γίνεται; Με αυτόν τον σπουδαίο σύγχρονό του μουσικό που λέγεται (μέσω του έργου Αμαντέους του 1981) ότι μισιόνταν. Μπα! Αλληλοθαυμάζονταν. Συνεργάστηκαν. Κι ο Σαλιέρι μάλλον ποτέ δεν συνωμότησε για τη δολοφονία του Μότσαρτ.
(και να κάτι που μοιάζει σα σημερινό σχόλιο στην κατάσταση που ζούμε) Οι φήμες ότι ο Σαλιέρι συνωμότησε για τον θάνατο του Mozart άρχισαν πολλά χρόνια αργότερα, κυρίως από εθνικιστές του 19ου αιώνα που θέλησαν να εξυψώσουν τον Αυστριακό Μότσαρτ, υποβαθμίζοντας τον "σατανικό" και "εκμεταλλευτή" Σαλιέρι.

Υπάρχουν κι άλλα σημεία άξια αναφοράς...
Αλλά η μουσική των μυστικών (που μπορεί και να μην είναι μυστικά) είναι αυτή που σιγοψιθυρίζεται στα κεφάλια των μεγάλων μουσικών ή των καθημερινών ανθρώπων. Το να τα ξέρεις δε σημαίνει ότι ξεμπροστιάζεις και σκανδαλοθηρείς στο όνομα κάποιου, αλλά ότι βλέπεις την ψυχολογία των ανθρώπων απ' όπου η ηθική αναδύεται κι όχι τη ψυχολογία στην οποία επιβάλλεται μια ηθική εκ των έξω.

Άιντε!



Και κάτι λίγο διαφορετικό


0 σχόλια :