Περιοδικό || Στο ράφι.: Η έκφραση [και η εκπομπή]





Στο ράφι.


Το ράφι όπως όλοι ξέρουμε χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες από εκατομμύρια ανθρώπους είτε ως έπιπλο είτε ως μέσο προσβολής των γύρω τους.
Αρχικά, χρησιμοποιήθηκε αυτή η έκφραση για τις κορασίδες άνω των 25 ετών που έμεναν ανύπαντρες, κοινώς γεροντοκόρες. Αυτή η διαδεδομένη λέξη χρησιμοποιείται κυρίως για να περιγράψει το γεγονός ότι κάποια δεν έχει εμπειρίες είτε στις σχέσεις με το άλλο φύλο είτε στο ‘έγγαμο βίο’’. Πιο αναλυτικά αναφέρεται μειωτικά κυρίως σε ανύπαντρες γυναίκες που κατά τη γνώμη μου όλοι τότε τις ζήλευαν που είχαν ήσυχο το κεφάλι τους, από παιδιά και έναν σύζυγο αφέντη.
Ωστόσο, αν και υποτίθεται ότι οι καιροί έχουν αλλάξει , τα μυαλά των ανθρώπων δεν έχουν αλλάξει! Το αντίθετο μάλιστα, έχουν χειροτερέψει. Και όλη τη ζημιά την έχουν κάνει οι γιαγιάδες μας, διότι οι γονείς μας δούλευαν και ανέλαβαν αυτές την ανατροφή μας.
Και σε αυτό το σημείο θίγεται η ανατροφή του κάθε παιδιού. Γιατί η γιαγιά αλλιώς θα μεγαλώσει το κορίτσι και αλλιώς το αγόρι. Το αγόρι (κατά τη γιαγιά του) μεγαλώνει ακούγοντας απόψεις για το γυναικείο φύλο όπου ένα φυσιολογικός νους δεν μπορεί να το επεξεργαστεί διότι ξεστομίζονται από μια γυναίκα. Το κορίτσι από την άλλη περιμένει το πρίγκιπα λες και ζει σε παράλληλο σύμπαν και θα έρθει στο δικό μας μόλις φτάσει 13 χρονών.


Έτσι περνούν τα χρόνια, το κορίτσι επιτέλους φτάνει στο δικό μας σύμπαν, στο πλανήτη Γη, και καταλαβαίνει πως δεν υπάρχουν πρίγκιπες ή έστω αν υπάρχουν θα είναι πολύ λίγοι και θα είναι ή καπαρωμένοι ή θα τους αρέσουν οι άντρες και έτσι δέχεται το τίτλο που θα στολίζει τη πλάτη της μέχρι να κουνήσει το κώλο της (ή να τον βγάλει έξω εν ολίγης) τουλάχιστον να γίνει γυναίκα καριέρας αφού δεν θα κάνει παιδιά, να έχει μια σύνταξη για τα γεράματα όπως προτείνουν οι αναφερθείσες γιαγιάδες. Ο άντρας από την άλλη που επιλέγει να μείνει μόνος του και να ακολουθήσει μια καριέρα τον αποκαλούν γεροντοπαλίκαρο. Ναι,γεροντοπαλίκαρο.
Ζούμε σε μια κοινωνία η οποία δεν σέβεται τις προσωπικές επιλογές του κάθε ατόμου, κατακρίνει και χώνετε εκεί που δεν την σπέρνουν, τοποθετεί ταμπέλες, αποκλείει με άσχημο τρόπο τους ανθρώπους που δεν μπορούν ή που δεν θέλουν να την ακολουθήσουν και έχει το θράσος να λέει γι ‘αυτούς τους ανθρώπους πως έμειναν ‘ΣΤΟ ΡΑΦΙ’.
Ουσιαστικά η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους για να μειώσει, εξευτελίσει και αποκλείσει τους ανθρώπους που έχουν τη δύναμη να αντισταθούν στα κατάλοιπά της και να ακολουθήσουν έναν δικό τους δρόμο μακριά από κολλήματα και ταμπού.
Και ας μιλήσουμε λίγο και για τις αξιολάτρευτες γιαγιάδες και πιο συγκεκριμένα, τις γιαγιάδες που έχουν μόνο εγγονούς και όχι εγγονές και έχοντας ζήσει σε μια εποχή η οποία μόνο συμφορές προκαλούσε -αν ήσουν γυναίκα συνεχίζουν -πιστεύουν ότι ο άντρας είναι ανώτερος της γυναίκας. Και εδώ θα αρχίσουν κάποιοι να λένε, μα φυσικά και είναι. Θα σας αναφέρω μια συζήτηση που είχα με μία εν λόγω γιαγιά που σιχτίριζε τη νύφη της επειδή δούλευε και εκείνη πρόσεχε το εγγόνι της, 2014 φίλτατοι.
Αλλά οι γιαγιάδες είναι γιαγιάδες και πάντα θα έχουν άλλες απόψεις από τους νεότερους και όπως λέει και ένα ρητό: στόχος δεν είναι να πεθάνεις σωματικά μεγάλος για να λένε ότι έζησες πολύ, αλλά να πεθάνεις νέος στο μυαλό και ας λένε ότι ήσουν άμυαλος.
Έτσι ένα ωραίο πρωί μαζί με τις φίλες μου την Αλεξάνδρα και την Νάσια αποφασίσαμε να κάνουμε ραδιόφωνο (Κάθε Παρασκευή 18.00-20.00 στο ραδιόφωνο του Καλλιτεχνείου των Αχαρνών) και να ονομάσουμε την εκπομπή μας ‘ΣΤΟ ΡΑΦΙ’ για να δικαιώσουμε όλες αυτές τις μοναχικές ψυχές που προσπαθούν να κάνουν κάτι πέρα από τα συνηθισμένα,με ελπίδα να αλλάξουμε λίγο τις απόψεις αυτής της κοινωνίας. Και για να αρχίσουμε να αποδεχόμαστε σιγά σιγά ότι ο όρος «γεροντοκόρη» σε λίγα χρόνια θα μας στέφει επάξια. (Αν έχετε κάποιο φίλο ελεύθερο, που να έχει τελειώσει από φαντάρος πείτε του να επικοινωνήσει μαζί μας στη σελίδα της εκπομπής μας στο facebook «Στο Ράφι»)




Τα λέμε,
Στο Ράφι…





0 σχόλια :