Περιοδικό || Ποίηση: Αγερικά || Γι' αγάπη

#Αγερικά || ΑΚ


Το ακούειν είναι μισή αγάπη.
Η άλλη μισή
μοιράζεται
ανάμεσα στο σεβασμό, την ειλικρίνεια, την εμπιστοσύνη, την αισθητική και τον αισθησιασμό.

Όσο μεγαλώνω συνοψίζω
κι επαναλαμβάνομαι συχνά.
Έτσι λειαίνομαι,
ως βράχος, βουνό
απ' την κρούση με το νερό ή τον αέρα ή κόκκους γης και άμμο.

Καλούμαι ν' αναγνωριστώ ανάμεσα στους ενόχους και βρίσκω
άλλοθι πως πια δεν είμαι ό,τι ήμουν. Βρίσκω ελαφρυντικά στο τώρα.
Άλλος πια, τι νόημα να 'χω;

Πράξε με ως να μην είχα σκοπό,
σαν τρέλα ξαφνική και

σαν "ξεβιδωμένη" να χτυπιέσαι απ' τα γέλια,
αγκαλιά να στριφογυρίζουμε,
να βιδωνόμαστε ολοένα μέσα στην περιστροφή της γης ή του κόσμου τριγύρω
με μια δική μας περιστροφή.

Πράξε με ως να μην είχα αιτία,
φτιάξε μου κάτι πλαστό,

όπως τότε που δεν υπήρχε αγάπη
στον θεό
κι έπλασε τον άνθρωπο
κι επίπλαστη ανάγκη προέκυψε αυτή,
όπως με τις διαφημίσεις
άχρηστων προϊόντων.

0 σχόλια :