Περιοδικό || Ποίηση: Αγερικά || Αλάτι

#Αγερικά || ΑΚ


Ήταν ώρα μεσημεριανού φαγητού
κι ό,τι είχαμε τελειώσει να τρώμε
και με την έξοδο των παρ' ολίγο φαγωμένων πιάτων
είχαν ξεμείνει ψίχουλα και ψίχουλα
και λίγο αλάτι
που είχα ρίξει κατά λάθος -ήταν χονδρό, κατά την ετικέτα του.
Εσύ έπαιζες με ένα κόκκο, το σμίλευες, σαν να το λείαινες με τις
αδρές κινήσεις των δαχτύλων σου κι έκανες ένα λογοπαίγνιο με στην
ροή του λόγου σου
"[...] θα πούμε την αγάπη αγαπούλα" και γέλασες.
Συνεχίσαμε να μιλάμε χωνευτικά.
"Σταμάτα πια να παίζεις με τ' αλάτι!"

0 σχόλια :