Περιοδικό || Μπλογκ Ιχνηλασίας: ΜΔ, η πανδημία

Γράφει ο Γ. Καββαδίας


Σίγουρα με το προηγούμενο άρθρο, κάποιες κυρίες θα έσπευσαν να με χαρακτηρίσουν μισογύνη. Κάτι το οποίο δεν ισχύει, αλλά δεν τις αδικώ. Έτσι θα προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε την αντικειμενικότητα σήμερα.

Μιλήσαμε για τις κοπέλες εκείνες που δεν ξέρουν τι θέλουν, ή πώς να το ζητήσουν. Για εκείνες που σου ψήνουν το ψάρι στα χείλη και τελικά καταλήγεις και ψαρίλα να μυρίζεις και νηστικός να μένεις. Για εκείνες που επιζητούν μια επιβεβαίωση να τονώσει την πεσμένη στα πατώματα αυτοπεποίθησή τους, και άλλες πολλές. Σήμερα όμως στα δίχτυα μας θα πιάσουμε το ανδρικό φύλο.

Μπορεί τα φαινόμενα που ανέφερα παραπάνω να υπάρχουν και στον ανδρικό πληθυσμό, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Το ίδιο ισχύει και για την κατηγορία «αιδοιόσκλαβοι», η οποία συναντάται κυρίως στο αρσενικό φύλο. Από εδώ και ως το τέλος του άρθρου, αυτή την κατηγορία θα την αναφέρουμε ως ΜΔ, για ευνόητους λόγους.

Όλοι έχουμε στην παρέα μας τουλάχιστον έναν. Πολλές φορές μπορεί να είμαστε κι εμείς οι ίδιοι. Κακά τα ψέματα, είναι ένα statusαπό το οποίο περνάμε όλοι, και θα έπρεπε να έχει προστεθεί επίσημα και στα relationship status των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο ΜΔ δεν είναι κάτι το ουτοπικό… είναι μια πραγματικότητα, και μας έχει περικυκλώσει προσπαθώντας να μας μεταδώσει την κολλητική ασθένεια «μπεςστοβρακίτης».

Συνήθως όσοι πάσχουν από αυτή την ασθένεια εμφανίζουν τα παρακάτω συμπτώματα:
απώλεια μνήμης,
ραδιοκυματική προέκταση της παλάμης,
υπερβολική απώλεια υγρών με μεγάλη περιεκτικότητα σε μέλια, σιρόπια και οτιδήποτε μαζεύει ζουζούνια,
ανεξίτηλες επιγραφές, σε σημεία που δυσκολεύεται να πιάσει το μελάνι, με ονόματα κολλητών/φίλων/συνεργατών, συνήθως του ίδιου φύλου,
απώλεια προσωπικής άποψης και στάσης σε πράγματα που σε αφορούν προσωπικά, ή και γενικότερα,
auto-ευνουχισμός για να μη χαλάσεις το χατίρι της τσούπρας, που λίγο ακόμη και θα σε βάψει μπλε να σε πετάξει στη θάλασσα.
Αν συνεχίσω δε θα τελειώσω ποτέ (ώπα φίλε άραξε, όχι όπου να ‘ναι…)!

Ξέρω ΜΔ, ερωτεύτηκες. Τι ερωτεύτηκες δηλαδή, ξεμυαλίστηκες! Λογικό και μπράβο σου! Οι φίλοι σου στις αρχές, αν είναι πραγματικοί φίλοι, θα σε καταλάβουν απόλυτα και θα αφήσουν χώρο και χρόνο στη νέα σου σχέση ώστε να θεμελιωθεί σωστά! Τι εννοούμε όμως όταν λέμε «αφήνω χώρο και χρόνο»; Μα φυσικά τίποτα παραπάνω από το ότι θα μειώσουμε τις εξόδους της παρέας, για να έχεις το χρόνο σου με την κοπέλα σου. «Μειώνω» δε σημαίνει «εξαλείφω», κι έτσι κάποια στιγμή οι φίλοι σου θα κουραστούν. Θα σε καλέσουν μία φορά για έξοδο, δεύτερη, τρίτη, και δε ξέρω μέχρι πότε θα προσπαθούν, αλλά σίγουρα θα έρθουν στα όρια τους και θα πάψουν να ασχολούνται μαζί σου.

Εσύ από την άλλη, θα τους θυμάσαι όποτε θέλεις να ζητήσεις κάτι, ή όταν σε πιάνουν οι τύψεις της νύχτας –που δε βγήκες με το γκομενάκι, και δεν έχεις τίποτα να κάνεις. Έτσι δεν προχωράει το πράγμα όμως φιλάρα! Όλα έχουν ένα όριο νομίζω. Είμαστε εδώ για να διατηρούμε την ισορροπία σε κάποια πράγματα. Αν εσύ δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, είναι δικό σου πρόβλημα. Όπως επίσης θα είναι και δικό σου πρόβλημα αν κάποια στιγμή -χτύπα το κεφάλι σου στο ξύλο- χωρίσεις και θυμηθείς τους πρώην κολλητούς σου. Είχα διαβάσει κάποια στιγμή σε ένα blog το εξής, το οποίο αναφερόταν σε μια γυναίκα: «Τα φτιάξαμε σταμάτησες να κάνεις παρέα με τις φίλες σου και άρχισες να κάνεις παρέα μόνο με μένα και τις παρέες μου. Όταν θα χωρίσουμε, μην περιμένεις τις φίλες σου να σε δεχτούν με ανοιχτές αγκάλες».

Μια κατάσταση ΜΔ όμως, έχει πολλές πλευρές. Θεωρώ πως σε ένα ζευγάρι και οι δύο πλευρές πρέπει να έχουν ατομικό χρόνο για να σπαταλήσουν σε οτιδήποτε τους χαλαρώνει και τους κάνει να αλλάζουν παραστάσεις. Αν δε συμβαίνει κάτι τέτοιο, είναι απολύτως λογικό να αρχίσει μία από τις δύο πλευρές (συνήθως) να βαριέται, να ρουτινιάζει βρε παιδί μου. Τι πιο φυσιολογικό από αυτό; Όταν θα βλέπω τη μάπα σου 24 ώρες το 24ωρο θα κουραστώ. Επίσης υπάρχει και το φαινόμενο του πνιγμού. Ναι ξέρεις, αυτό που νιώθεις πως έχουν πιάσει τη μάπα σου και την έχουν χώσει στην μπανιέρα. Συνήθως βέβαια εκείνος που πνίγεται δεν είναι ο ΜΔ, αλλά εκείνη που τον ανέχεται.

Από την μία μεριά, κάποιες γουστάρουν να έχουν δίπλα τους έναν ΜΔ. Είναι αντικειμενικά το αγαπημένο θύμα. Γιατί;;; Να σας πω αμέσως. Έχεις δίπλα σου κάποιον που σε λατρεύει αλλά στο δείχνει σε επίπεδο τρέλας, κάποιον που θέλει να είναι συνέχεια μαζί σου. Κάποιον που παράτησε τις παρέες του για σένα. Κάποιον που είναι διατεθειμένος να αναπροσαρμόσει τις ενδυματολογικές, μουσικές, και άλλες συνήθειές του για να τον αποδεκτείς «όπως είναι». Κάποιον που για να είσαι εσύ ευτυχισμένη -ή μήπως να πω ευχαριστημένη- δε λογαριάζει τίποτα και αλλάζει χαρακτήρα, δεν κολακεύεσαι; Εσύ συγκεκριμένα μπορεί όχι, αλλά κάποιες άλλες σίγουρα. Το κορυφαίο είναι πως όλα αυτά ο κύριος τα κάνει χωρίς να τα ζητήσεις, και γι’ αυτό κατατάσσεται στους ΜΔ. Αλλιώς θα σχολιάζαμε τη στάση της κυρίας.

Από την άλλη όμως, υπάρχουν και οι γυναίκες που δε θέλουν δίπλα τους μια προέκταση της φούστας τους. Ναι καλά τα χάδια, οι αγκαλίτσες, τα χατίρια κ.τ.λ αλλά ρε φίλε, απέκτησε λίγο χαρακτήρα. Βγες ένα βράδυ με την παρέα σου και γύρνα την άλλη μέρα το μεσημέρι. Α ναι ξέχασα, ΜΗΝ ΖΗΤΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ. Πόσες φορές μου ‘χει τύχει να μιλάω με φίλο ΜΔ και να μου λέει κάτσε να ρωτήσω αν με αφήνει. ΟΚ αδερφέ, πήγαινε μαζί της και στην τουαλέτα να της κρατάς τη σερβιέτα… Φαντάσου να παντρευτείτε κιόλας!

Στην γωνία όμως του δρόμου, παραμονεύει και η ζήλια. Η οποία συνοδεύει, όχι πάντα, τους απανταχού ΜΔ, κάνοντάς τους ακόμα πιο φορτικούς. Ναι ξέρω, αν δε ζηλεύεις δεν αγαπάς. Άσε ρε γατάκι, σας είδαμε κι εσάς που ζηλεύετε!

ΜΔ: Η λογική του ψυχολογικού εκβιασμού που πολλές φορές υπάρχει μόνο στο κεφάλι σου, οπότε προκειμένου να μη χαλάσεις την πολύτιμα βαλμένη μέσα σε γυάλα σχέση σου, κάνεις ό,τι θεωρείς πως θα τη δέσει περισσότερο, λύνοντας και αφήνοντας ελεύθερο οτιδήποτε άλλο υπάρχει στη ζωή σου.
ΜΔ: Τα γιουσουφάκια της «μαμάς Γερμανίας»
ΜΔ: Αυτούς ξέρετε, αυτούς να κηδεύετε!

Περαστικά μας, και βοήθειά μας!



Πηγή φωτογραφίας 1 http://frikipaideia.wikia.com/
Πηγή φωτογραφίας 2 http://www.avoiceformen.com/

0 σχόλια :