Περιοδικό || Μπλογκ Ιχνηλασίας: Security reasons coffee

Γράφει ο Γιώργος Καββαδίας



«Για τη δική σας ασφάλεια», μια φράση που ακούμε ίσως κι απ’ όταν γεννηθήκαμε. Από τους γονείς μας, από εταιρείες κοινής ωφελείας, από δασκάλους, από γιατρούς, από όργανα της τάξης -μην μου κλείνεις το μάτι εσύ, τους αστυνομικούς εννοώ.

Τόσο πολύ μας αγαπάνε πια όλοι; Εντάξει για τους γονείς, δασκάλους και φίλους το δέχομαι. Οι άλλοι όμως; Κάθε φορά που ακούω αυτή τη φράση δυο τραγούδια μου έρχονται στο μυαλό. Το «Για το καλό μου» του Γιάννη Μηλιώκα, και το «Πάρτυ κωφαλάλων» τωνPanx Romana. Πάντα τόσο επίκαιρα, και ταυτοχρόνως αντιδραστικά.

Αν σκεφτούμε μια κοινωνία λιγότερο «υπερπροστατευτική», τι πιστεύετε ότι θα άλλαζε; Τίποτα; Ε όχι και τίποτα, μην υπερβάλουμε τώρα. Από αρχαιοτάτων χρόνων έχει αποδειχθεί πως οτιδήποτε απαγορεύεται στον άνθρωπο θα επιχειρήσει να το κάνει. Είναι στη φύση του. Πες το πρόκληση, πες το ξεροκεφαλιά, πες το αντίδραση, πες το όπως θες.

Αν ο άνθρωπος δρούσε και ζούσε μέσα σε μια κοινωνία που κανείς δεν θα επέβαλε κάτι στο διπλανό του, αλλά όλα θα λειτουργούσαν με μόνη κινητήρια δύναμη τη συνείδηση, την κατανόηση, την αλληλεγγύη, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αυτή όμως η συνείδηση λείπει από μια μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που γεννιούνται και μεγαλώνουν στις πολιτείες μας.

Πόσες φορές δεν έχεις δει φίλε μου, κάποιον επιβάτη σε διπλανό όχημα να πετάει σκουπίδια ή τσιγάρα από το παράθυρο στο δρόμο; Πόσες φορές δεν έχεις δει το κατά τ’ άλλα αξιαγάπητο σκυλάκι του γείτονα στο πεζοδρόμιο να αφοδεύει… Να χέζει πώς το λένε; Κάποιος άλλος θα τα μαζέψει, λένε. Κι αν αυτός ο άλλος μια μέρα χρειαστεί να είσαι εσύ; Να σου πω εγώ τι θα γίνει εκείνη τη μέρα, θα αρχίσεις τα «καντήλια» σαν να μην υπάρχει αύριο. Όοοοχιιιι αγοράκι μου, να τα λουστείς! Για ποια συνείδηση μιλάμε λοιπόν; Και να το πάμε ένα βήμα παραπέρα, ποια συνείδηση ζητούν να ξυπνήσουν οι πολιτικοί στις εκάστοτε εκλογές;

Κάποιοι υποστηρίζουν πως όντως η συνείδηση υπάρχει, απλά έχει πάρει μερικά λεξοτανίλ και λίγο αλκοόλ και κάθεται αποχαυνωμένη στη γωνία βλέποντας live το βιασμό της οικογένειας και της ζωής της ίδιας. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που θεωρούν πως για να υπάρξει κάτι, πρέπει να το έχεις χτίσει, πρέπει να το έχεις διδαχτεί. Δεν πρόκειται για ένα qualification που αποκτάς από τη μια στιγμή στην άλλη, θέλει προσπάθεια, συνεχή τριβή, συγκέντρωση στο στόχο, και πάνω απ’ όλα σεβασμό και ειλικρίνεια απέναντι στο συνάνθρωπο.

Το ‘χουμε ξαναπεί, όλα ξεκινάνε από το σπίτι και την παιδεία. Είναι η ρίζα, είναι η βάση, είναι η κολώνες πάνω στις οποίες θα χτίσεις έναν στιβαρό ουρανοξύστη ή ένα χαρτόκουτο που με την πρώτη βροχή θα συναντήσει τη θάλασσα, και με τον πρώτο άνεμο θα κάνει Καθαρά Δευτέρα.

Έτσι λοιπόν, κάποιοι άλλοι, που μας αγαπάνε, φροντίζουν για την ασφάλειά μας. Μας χτυπάνε, μας παρακολουθούν, και μας διχάζουν… Κατά βάθος όμως μας φοβούνται, ή τουλάχιστον αυτό θέλουμε να πιστεύουμε, γιατί αλλιώς η ελπίδα θα είναι ακόμα πιο θολή.

Είχαμε και το ευρωπαϊκό φέρετρο προχθές, ή αλλιώς eco(f)fin, κλείσανε δρόμοι, κλείσανε μετρό, απαγορεύτηκαν οι συγκεντρώσεις, αλλά ο καιρός τέλειος κορίτσια!

Και μια βδομάδα πριν ήταν και η 25η Μαρτίου ε; Υπερηφάνεια στην παρέλαση με ελεύθερους σκοπευτές, ασφαλίτες και γονείς που καμάρωσαν τα παιδιά τους… από την τηλεόραση ή την ταράτσα του Μεγάλη Βρετάνια με κιάλια.

-Εδώ «πράσινο γεράκι», βλέπω μυστηριώδη γυναίκα να πλησιάζει το τμήμα της παρέλασης. Μελαχρινή. Κόκκινο μπλουζάκι –να δεις που είναι κομμούνι-, ανοιχτό μπούστο -μεταξύ μας τα σπάει-, τζιν παντελόνι και 10ποντη γόβα. Τι να κάνω;

-Έχε την από κοντά.
-Πλησιάζει περισσότερο. Τώρα απλώνει το χέρι της έξω από το πεζοδρόμιο!
-Ρίχ’ της, ρίχ’ της!

«Μητέρα εκτελέστηκε εν ψυχρώ ενώ προσπαθούσε να πλησιάσει το γιο της στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα. “Θόλωσε ο ήλιος το sniper και δεν έβλεπα που έριχνα”, δήλωσε ο ελεύθερος σκοπευτής που αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους».

«Πράσινο γεράκι» λέει.. Το σκέφτηκε πολύ ο Θωμάς Χανκς;

Από την άλλη βέβαια, απέτυχε και η διαφημιστική καμπάνια της απόδρασης του Ξηρού, τσάμπα τόσα φράγκα σε ΜΜΕ(ξημέρωσης). Κανείς δεν αγόρασε το προϊόν με αποτέλεσμα να σαπίζει στα ράφια των υπεραγορών. Ευτυχώς που έχει περαστεί το νομοσχέδιο με τα ληγμένα και δε θα χάσει τα χρήματα του ο επενδυτής. Όλα καλά! Τώρα θα μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος το βράδυ. Ξέρεις, πριν είχα κάτι θέματα, λίγο το φαΐ, λίγο η ζέστη, λίγο το κρύο, λίγο η περίοδος… δύσκολα πράγματα, μην το γελάς.

Και τσουπ, σκάει και ο συγγραφέας Κουφοντίνας με το βιβλίο του. Δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά θέλω να το βάλω στο πρόγραμμα, να ‘χουμε μια άποψη βρε αδερφέ.

Και πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές! Τέλεια θα είναι, θα περάσουμε πολύ όμορφα! Λέτε να είναι τυχαίο το ότι τα εκλογικά κέντρα είναι τα σχολεία; Κρατήστε το για homework αυτό! Φτάνει ο καιρός λοιπόν που θα κληθούμε να προσέλθουμε στο παραβάν, να βάλουμε κάτι πιο άνετο βρε αδερφέ, και να στηθούμε… στην ουρά! Μια πρόβα generale για τις βουλευτικές ασυλίες που θα έρθουν. Και ακούς το γείτονα να σου λέει, εγώ θα ψηφίσω πρόσωπο στις δημοτικές. Μαζί σου είμαι φίλε, ειλικρινά. Αλλά πες μου λίγο, γιατί να μην κάνουμε το ίδιο και στις βουλευτικές; Δηλαδή, τώρα θες να μου πεις ότι η μαστουρόφατσα του Σαμαρ-ass, η σάπια του Κουβέλη, και η ξεχειλωμένη του Βενιζέλ-ΟΥ ενέπνευσε κάποιους να τους ψηφίσουν;;; Ρε αυτοί έπρεπε να ‘χουν μπει σε οίκο ευγηρίας (να προτείνω τον «Η ευτυχισμένη δύσις» -άκου όνομα αδελφάκι μου).

Κι εμείς οι απλοί θνητοί πιστεύουμε ακόμη σε αλλαγή, ελπίζουμε σε μια επανάσταση που ξεμακραίνει και δε ξέρω κι εγώ τι άλλο. Και να σου πω, θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε, γιατί αν πάψουμε, θα ‘χει πάψει κι η ζωή μας. Αλίμονο σε ‘σας, τους υπόλοιπους. Ποια έμπνευση θα βρείτε για να συνεχίσετε με δύναμη; Ποιο σκοπό θα έχετε να κυνηγάτε;

Ο Freducino λιώνει στο ποτήρι στη θέα του ηλίου. Το wifi γεμίζει τις γραμμές της συσκευής σου, και το γκομενάκι δίπλα, με υγρό χειλάκι σου κάνει τη δύσκολη. Φωτιά… στα μπατζάκια σου! Λες να ‘ναι η πόλη που καίγεται;;;



Πηγή φωτογραφίας http://www.keeptalkinggreece.com 

0 σχόλια :