Περιοδικό || Στιγμές: Αγαπημένα λόγια

Γράφει η Μαρία Κρεμμύδα || #Εκπομπή Ραδιοφωνικό Ποδήλατο


Η Μαρία Κρεμμύδα αποφάσισε να μας στέλνει αγαπημένα της ποιήματα ή λόγια διαφόρων προσώπων.
Τα μοιράζεται μαζί, όπως μοιράζεται μουσικές και σκέψεις της από την εβδομαδιαία εκπομπή της κάθε Τετάρτη στις 18.00 στο Ραδιόφωνο Καλλιτεχνείου!

1.
Ο άνθρωπος στέκεται μετέωρος μπροστά στα όνειρα,τη φαντασία,το λόγο,τη σκέψη.Μια ψυχή έτσι,αναβλύζει εικόνες,παρέχει το υλικό και την πλοκή τους,υποβαστάζει νοήματα,προειδοποιεί με προαισθήματα,γεννά συναισθήματα,δίνει τόπο στο ''καλό'' και το ''κακό'',το ''μεγάλο'' και το ''μικρό''. Γίνεται με ένα λόγο αδιάγνωστος πυρήνας,μοναδικός για τον καθένα,προσωπικός,που επιβάλλει το αδιάφανο της παρουσίας του.

Αριστοτέλης 


2. Αγάπη

Κι ήμουν στο σκοτάδι.Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα.
Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της...κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ' έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!
Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι,δεν έιμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ' είχε πέτρα κάνει ο πόνος.

Κ. Καρυωτάκης


3.
Εμείς γι’ αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε
για να μπορούμε να’ χουμε μια λάμπα,ένα σκαμνί
ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί
ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.
Για να’ χουμε έναν έρωτα που να μη μας τον λερώνουν,
ένα τραγούδι που να μπορούμε να το τραγουδάμε…

T. Λειβαδίτης


4. Αυτό θέλω να τους πω

Αναρωτιέμαι: γιατί να συζητάω μαζί τους;
ψωνίζουνε τη γνώση για να την πουλήσουν.
θέλουν να μάθουνε πού υπάρχει γνώση φτηνή
που να μπορούνε ακριβά να την πουλήσουν.
Γιατί να ενδιαφερθούνε να γνωρίσουν ό,τι
ενάντια στην αγοραπωλησία μιλάει;
Θέλουνε να νικήσουν.
Στη νίκη ενάντια τίποτα δε θέλουνε να ξέρουν.
Δε Θέλουνε άλλοι να τους καταπιέζουν,
Θέλουνε να καταπιέζουνε οι ίδιοι.
Δε θέλουνε την πρόοδο.
Θέλουνε την υπεροχή.
Πειθαρχούνε σ' όποιον
τους υπόσχεται πως θα μπορούνε να διατάζουν.
Θυσιάζονται για να μπορέσει να μείνει όρθιος ο βωμός της θυσίας.

Τι να τους πω, σκέφτηκα.
Αυτό θέλω να τους πω, αποφάσισα..

Μ. Μπρεχτ

0 σχόλια :