Περιοδικό || Μπλογκ Ιχνηλασίας / Ποίηση: Καζάνι

Γράφει ο Γιώργος Καββαδίας

Βυθίζομαι συχνά στις σκέψεις μου.
Άλλοι βυθίζονται στα βιβλία τους, στη μουσική...
Εγώ στις σκέψεις.
Δεν είναι πάντα το ίδιο.
Ξέρεις πολλοί νομίζουν πως δεν αλλάζει κάτι,
αφού λίγο πολύ οι σκέψεις σου είναι εκεί, στο ίδιο καζάνι.
Το θεωρούν και εύκολο.
Το καζάνι βράζει όμως, και αυτό πάντα το ξεχνάνε.
Γιατί ξεχνάνε έτσι εύκολα οι άνθρωποι μπαμπά;
Γιατί δε μας βλέπουν;
Μην απαντήσεις!
Μου αρέσει εδώ.
Ένας λαβύρινθος σιωπής.
Από μια πόρτα ξεπηδάς στην αποθήκη, κι από εκεί στον κήπο.
Κι ύστερα πάλι στο σαλόνι.
Πίνακες, φωτογραφίες, μερικά κηροπήγια στο τζάκι και τρία ποτήρια... άδεια... χρησιμοποιημένα.
Ποιος ήταν μπαμπά;
Τα φώτα δεν έσβησαν όλη νύχτα,
μα ούτε κι ο αντίλαλος.
Κρυφτό στους δρόμους γύρω μας, και άλλη μια πόρτα ανοίγει, κι ένας νέος λαβύρινθος.
Μερικοί νομίζουν πως είναι απλό,
μα σαν το εισιτήριο δεν έχει προορισμό, πού θαρρούν πως λήγει η διαδρομή;
Ύπουλη η μνήμη, κι η επούλωση μακρά.
Βυθίζομαι στις σκέψεις... και δε σε βλέπω.
Η υγρασία το πρωί καλύπτει όλα τα παρμπρίζ, χωρίς διακρίσεις,
κι αποκαλύπτει κρυμμένα μηνύματα.
Τα αδέσποτα δεσπόζουν στις γωνιές του δρόμου,
κι η φωτιά, δεν άναψε ακόμη.

29/4/2014, 23:56

*Η φωτογραφία είναι της Μαριέττας Τούτση
**Πρώτη δημοσίευση στο http://nyxteridas.blogspot.com

0 σχόλια :