Περιοδικό || Ψ της Ψιψίνας: Τυχαίες ανακαλύψεις ψυχοφαρμάκων

Γράφει ο Γαλήσ.


Δεν προηγείται πάντοτε η βασική επιστήμη της εφαρμοσμένης, ούτε η εφαρμοσμένη επεκτείνει την πρώτη για να λύσει πρακτικά προβλήματα. Ιδιαίτερα στην ψυχιατρική έχουμε πολλά παραδείγματα που αποδεικνύουν την αντίστροφη πορεία των πραγμάτων, καθώς χρήσιμα φάρμακα ανακαλύφθηκαν τυχαία και οι ερευνητές μετά έπρεπε να μελετήσουν τη δράση τους για να εξηγήσουν την επιτυχία τους.
Πρώτο παράδειγμα, η δισουλφιράμη. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του καουτσούκ. Οι εργάτες σ' ένα εργοστάσιο καουτσούκ ανέπτυξαν απέχθεια για το οινόπνευμα και αυτός που το παρατήρησε το απέδωσε στην δισουλφιράμη. Αυτή άλλαζε τον μεταβολισμό με τέτοιον τρόπο ώστε οι εργάτες αρρώσταιναν όταν έπιναν οινόπνευμα. Η δισουλφιράμη, πλέον γνωστή με το εμπορικό όνομα Antabuse, συχνά συνταγογραφείται σε ανθρώπους που προσπαθούν να σταματήσουν να καταναλώνουν οινόπνευμα.
Δεύτερο, η ιπρονιαζίδη χρησιμοποιήθηκε ως υλικό για φωτοβολίδες. Τελικώς ανακαλύφθηκε πως ήταν χρήσιμη για τη θεραπεία της φυματίωσης. Αργότερα, ενώ γίνονταν τα πειράματα για τη δράση της στη θεραπεία της φυματίωσης, κάποιος ανακάλυψε ότι ήταν αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό (Klerman, 1975).
Τρίτο παράδειγμα, τα βρωμίδια. Η χρήση τους στον έλεγχο της επιληψίας αρχικώς βασίσθηκε σε μία θεωρία, αλλά η θεωρία αυτή ήταν εξ ολοκλήρου λανθασμένη (Friedlander, 1986. Levitt, 1975). Οι άνθρωποι τον 19ο αιώνα πίστευαν ότι ο αυνανισμός προκαλούσε επιληψία και ότι τα βρωμίδια μείωναν την επιθυμία για σεξ. Συνεπώς, σύμφωνα με τον συλλογισμό αυτόν, τα βρωμίδια θα έπρεπε να μετριάζουν τα συμπτώματα της επιληψίας. Αποδείχθηκε ότι τα βρωμίδια μετριάζουν τα συμπτώματα της επιληψίας, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.

Ένα, δύο, τρία.
Σύντομα κι απλά.
Έτσι, λίγη ιστορία!


Απόσπασμα από το βιβλίο "Βιολογικό Ψυχολογία, Πέμπτη Έκδοση, Τόμος Β'James W. Kalat.
Επιμέλεια: Καστελλάκης, Χρηστίδης. Εκδόσεις: ΕΛΛΗΝ

0 σχόλια :