Περιοδικό || Seafarer's Log: Ρέικιαβικ

Το Ρέικιαβικ είναι μια από τις μικρότερες πρωτεύουσες στον κόσμο. Ωστόσο, είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ισλανδίας, με περίπου το 60% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

Ιστορία

Οι πρώτες μαρτυρίες για την ανακάλυψη αυτού του νησιού στον βόρειο Ατλαντικό θεωρούνται, κατά μία ερμηνεία, αυτές του Πυθέα του Μασσαλιώτη. O Πυθέας ο Μασσαλιώτης (περ. 380 – 310 π.Χ.) ήταν Έλληνας έμπορος, εξερευνητής και γεωγράφος από τη Μασσαλία της σημερινής Γαλλίας. Είναι γνωστός για το ταξίδι που πραγματοποίησε στις θάλασσες της βόρειας Ευρώπης και το περιέγραψε στα βιβλία του "Περί Ωκεανού" και "Γης περίοδος". Επειδή όμως το έργο του αμφισβητήθηκε, σώζονται μόνο αποσπάσματα, σε αναφορές άλλων συγγραφέων. Σε ένα από αυτά, λοιπόν, αναφέρεται στο νησί Θούλη. Έφτασε εκεί ταξιδεύοντας για έξι μέρες, βόρεια από τις ακτές της Βρετανίας και συνάντησε μια χώρα, που η μέρα της ήταν είκοσι ώρες …

Πολλούς αιώνες αργότερα, κατέφτασαν στο νησί Ιρλανδοί μοναχοί, μετά Βίκινγκς, μετά το νησί υποτάχθηκε στη Νορβηγία, μετά στη Δανία και μόλις το 1944 απέκτησε την πλήρη ανεξαρτησία του.



Γεωγραφία

Παρόλο που βρίσκεται αρκετά βόρεια μόνο το 10% του νησιού είναι καλυμμένο από πάγους. Είναι το Ρεύμα του Κόλπου που φτάνει στην νοτιοανατολική πλευρά του νησιού και κρατάει το κλίμα σχετικά ήπιο σε σχέση με το γεωγραφικό πλάτος του. Όπως μας είπε και ο οδηγός μας, η Ισλανδία με την Γροιλανδία, κανονικά, θα έπρεπε να αλλάξουν ονόματα. (Ice-land / Green-Land).

Η Ισλανδία βρίσκεται πάνω στη μεσοωκεάνια ράχη του Ατλαντικού. Η θέση αυτή σημαίνει έντονη γεωλογική δραστηριότητα και μεγάλο αριθμό ηφαιστείων. Κάπως έτσι άλλωστε πήρε και το όνομα του το Ρέικιαβικ που σημαίνει "Καπνίζον κόλπος", μιας και οι στήλες του ατμού που ανέβλυζαν από τις ιαματικές πηγές της περιοχής, έκαναν μεγάλη εντύπωση στους πρώτους αποίκους.

Το νησί είναι ένα από τα δύο μέρη παγκόσμια, στα οποία η μεσοωκεάνια ράχη ανέρχεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Με το δυναμικό της γεωθερμίας να υφίσταται έντονη εκμετάλλευση, αλλά και επειδή πολλοί ποταμοί και καταρράκτες είναι κατάλληλοι για υδροηλεκτρικά έργα, οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν πρόσβαση σε θερμό νερό και θέρμανση από φυσικές πηγές.To γεωθερμικό νερό βρίσκεται περίπου δυο χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Εκεί το γλυκό νερό αναμιγνύεται με το θαλασσινό σε πολύ μεγάλες θερμοκρασίες από όπου αντλείται προς εκμετάλλευση.


Γαλάζια Λίμνη

Περίπου 50 χιλιόμετρα νότια του Ρέικιαβικ βρίσκεται η "Γαλάζια Λίμνη" (Blue Lagoon). Το νερό που γεμίζει την κυριολεκτικά γαλάζια αυτή λίμνη, ανεβαίνοντας στην επιφάνεια εμπλουτίζεται από φύκια με ανόργανα στοιχεία και διοξείδιο του πυριτίου. Τελικά αναβλύζει έχοντας θερμοκρασία 37-40 βαθμούς κελσίου, θερμοκρασία ιδανική για χαλαρωτικό και αναζωογονητικό μπάνιο. Στην πραγματικότητα το νερό είναι λευκό σαν γάλα, λόγω όμως του διοξειδίου του πυριτίου και με την αντανάκλαση του φωτός παίρνει αυτό το μοναδικό γαλάζιο χρώμα. Η λίμνη περιέχει έξι εκατομμύρια λίτρα νερού και είναι αυτοκαθαριζόμενη. Ανανεώνει το νερό της κάθε 40 ώρες και το πιο βαθύ της σημείο είναι μόλις 1.6 μέτρα.

Ο καιρός στην Ισλανδία, όπως μας είπαν οι ντόπιοι, είναι σαν την διάθεση των γυναικών τους, "Ποτέ δεν ξέρεις". Έτσι αισθανόμαστε πραγματικά τυχεροί που βρεθήκαμε εκεί μια ηλιόλουστη και πανέμορφη μέρα.



































































*Από το "Ημερολόγιο Θαλασσοπόρου" Seafarer's Log

0 σχόλια :