Περιοδικό || Ποίηση: Μακρόσυρτο - ΑΚ


Τώρα που σου γράφω, να το πάλι [στοπ]
Ακούγεται σερνάμενος βηματισμός [στοπ]
Λες και περπατά σαν σε πετρωμένο χώμα [στοπ]
Σύρσιμο, ακούς και τη σκόνη -τόση ησυχία [στοπ]
Ο θείος από τότε που έφυγε το ζευγάρι χειροτερεύει [στοπ]
Ξεχνά, θλίβεται, θυμάται όλο και πιο παρελθόντα [στοπ]
Σιγά σιγά δεν ξέρει ποιος είναι [στοπ]
Δεν αναγνωρίζει καν το Δέντρο [στοπ]
Διακατέχεται πια από φαντάσματα της μνήμης και γνώμες [στοπ]
Δεν θυμάται περισσότερο απ' όσο δεν τον θυμούνται [στοπ]

0 σχόλια :