Περιοδικό || Μαίρη Πόππινς: Η Ελλάδα, το Τζιχάντ και το Απολιτισμίκ...

Γράφει η Μαίρη Πόππινς


Θέλω να ακούσω έναν Δυτικό Άνθρωπο, Ουμανιστή, Δημοκράτη να μιλάει για την καταστροφή των αγαλμάτων του Ιράκ από Τζιχαντιστές.

Συγκεκριμένα θέλω να ακούσω ανθρώπους να μιλάνε για αυτή την αποτρόπαια πράξη, οι οποίοι συχνάζουν σε μουσεία, διαβάζουν καθημερινά εγκυκλοπαίδειες πολιτισμικού περιεχομένου και έχουν εξερευνήσει εις βάθος την αξία του δικούς τους, του πολύ προσωπικού τους πολιτισμού, από τις προπατορικές τους ρίζες μέχρι και τις φυλετικές τους καταβολές.

Θέλω να ακούσω να μου μιλούν άνθρωποι, οι οποίοι είναι θιασωτές του δημιουργικού πνεύματος, αλλά και υποστηρικτές της άποψης ότι η Τέχνη είναι ικανή να επηρεάσει την καθημερινότητα τους, την ηθική τους, την αίσθηση του ανήκειν αλλά και την αληθινότητα μίας περιόδου.

Θέλω να μου πουν όλοι όσοι έκαναν το γλοιώδες share που δείχνει την καταστροφή των αγαλμάτων πότε πήγαν τελευταία φορά στο μουσείο της Ακρόπολης.

Όλοι αυτοί οι πολιτισμένοι άνθρωποι, που καταδίκασαν τους Τζιχαντιστές με σθένος, πότε οι ίδιοι τιμήσαν τελευταία φορά την λαογραφία της χώρας μας;

Ποιά ήταν η τελευταία φορά που αισθάνθηκαν την ρίγη που μπορεί να προκαλέσει ένα ανθρωπόμορφο άγαλμα που έχει τις καταβολές του σε εκατοντάδες χρόνια πριν;

Πότε αισθάνθηκαν τελευταία φορά την ανάγκη να αναζητήσουν εις βάθος τα κοσμικά μηνύματα στα γραπτά του του Πυθαγόρα και στο λόγο του Σωκράτη;

Πότε αναζήτησαν τρόπους και επιχειρήματα μέσω των οποίων θα μπορούσαν τα γλυπτά της Ακρόπολης να επιστρέψουν στην Ελλάδα;

Πότε αναθύμιασαν τελευταία φορά όλους εκείνους τους Ευρωπαίους Αποικιοκράτες που έπλεκαν τεχνηέντως τα πλοκάμια τους στα Εθνικά μας Ζητήματα προκειμένου να κατασπαράξουν όποια πολιτισμική ταυτότητα μας ένωνε;

Πότε χλεύασαν με την ίδια απέχθεια και αηδία την ίδια την Μέρκελ, ή τον ίδιο το Σαμαρά που κατατρόπωσαν πρώτες, δεύτερες και τρίτες γενιές για τα επόμενα χρόνια στην Ελλάδα, σπείροντας την ανέχεια, την φτώχεια και την αυταπάρνηση, καταλήγοντας σε επιδημία αυτοκτονιών και εθνικόφρονων δολοφονιών;

Πότε η ίδια η Δύση έβαλε στον τοίχο τα καμώματα της για να αναρωτηθεί τί στέρησε από τους λαούς της Ανατολής;

Πότε οι καταναλωτές της σύγχρονης τεχνολογίας αναρωτήθηκαν πού βρίσκεται η Taiwan, India, China οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά;

Πότε οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ασχολήθηκαν πραγματικά με αντικειμενικές αλήθειες, καταγεγραμμένες σε ιστορικά βιβλία και παλαιά έγγραφα και όχι με αναμασημένα posts και εκφυλιστικά likes;

Και τέλος, γιατί έγινε σούπα η εικονική είδηση της καταστροφής των αγαλμάτων και όχι το ότι κάηκαν 110.000 χειρόγραφα ανεκτίμηστης αξίας στο Ιράκ;

Μήπως γιατί οι περισσότεροι χρήστες των Μ.Κ.Δ ούτως ή άλλως δεν φέρουν πια ευαισθησία για να διαβάζουν το χαρτί;

Μήπως γιατί εθιστήκαμε στην "μυρωδιά του καινούργιου" από τη μία, ενώ από την άλλη αφεθήκαμε στην λαίλαπα της ματαιόδοξης βίας και των τάχα "υβριστικών" βανδαλισμών της δημόσιας περιουσίας;

Για άλλη μία φορά καταναλώσαμε την Ανατολή, χωρίς καμία απολύτως ενσυναίσθηση.

Μόνο όταν αγαπήσουμε την πατρίδα μας, τις ρίζες μας, τους γείτονες μας, τους επισκέπτες μας, τους απατρίδες μας, τους αγνωστικιστές μας, τους αγωνιστές μας. Μόνο τότε θα μπορούσαμε να αισθανθούμε τη ρίγη των όσων συμβαίνουν και να τη γειώσουμε με πράξεις.

Μόνο όταν τα σχολεία μας, τα πανεπιστήμια μας, "οι εκκλησίες" μας και τα "άσυλα" μας αξιοποιήσουν κάθε σύγχρονη ανακάλυψη για να αναπτύξουν την κριτική σκέψη των νέων γενεών θα είμαστε άξιοι να έχουμε άποψη για έναν πολιτισμό που καταστρέφεται. Και αυτό μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να δημιουργήσουμε έναν καινούργιο. Διαφορετικά θα βυθιστούμε ξανά στην κινούμενη άμμο της καταπιεσμένης αστικής ενοχής μας που εξωτερικεύεται μέσω μίας ατίθασης μοιρολατρικής απραξίας.

0 σχόλια :