Περιοδικό || Ποίηση: Ο θαυματοποιός


Αποστολή ποιήματος από ανώνυμο

Ένα μεγάλο δάκρυ
μπορεί να αντικαταστήσει την ίδια την Παναγία.

Θα κυλήσει σαν υγρασία
εγκατάληψης,
θα εξατμιστεί ελαχίστως
και θα ενωθεί με ένα σύννεφο κάποτε.

Αλήθεια
μια νέα γλώσσα θα άλλαζε τον κόσμο,
όπως και μια νέα αίσθηση
ή κάτι λιγότερο στον κόσμο
ή κάτι περισσότερο,
κάτι διαφορετικό.

Αμήν.

(ανάβει ένα κερί, καίγεται στην άκρη του δαχτύλου, το φέρνει στο στόμα
για να το δροσίσει με λίγο σάλιο και πυρώνεται ολόκληρος.)

Ω, ελάτε να μ' αγγίξετε. Είμαι όλος φωτιά,
μα και όλο φως.

(πλησιάζει Εκείνη, τον φιλά στο στόμα.)

Βλέπεις;
Έχω ακόμη τη δύναμη να δίνω γεύση στο στόμα αυτού που φιλά
ή που με τρώει.

(Εκείνη δακρύζει. Εκείνος σκουπίζει το δάκρυ της. Εκείνη φεύγει. Εκείνος φέρνει στην άκρη του δαχτύλου να το ενώσει με λίγο σάλιο και σβήνει ολόκληρος.)

Ένα μεγάλο δάκρυ
μπορεί να αντικαταστήσει την ίδια την Παναγία.

(έκανε το σταυρό του, σαν από συνήθεια από μικρός, κι έφυγε)

0 σχόλια :