Περιοδικό || Animartists.com: Το σημείο V… αλλιώς η μάχη του στήθους

animartists

Πρώτη δημοσίευση στο Animartists.com

Το μέγεθός του πολλοί εξύμνησαν κι όπως έλεγε και ο Nietzsche:
“Υπάρχει τόση ποικιλία επινοήσεων στον κόσμο, που η γη είναι σαν το γυναικείο στήθος: χρήσιμο όσο κι ευχάριστο”.

Μιλώντας για το γυναικείο στήθος, γνωστό και ως ντεκολτέ, συμφωνούμε εξ’ αρχής στο ότι αποτελεί φετίχ για την πλειοψηφία του ανδρικού φύλου και κερδίζει μακράν την προσοχή μας συνειδητά, ασυνείδητα και προσυνειδητά… Η εν λόγω περιοχή προκαλεί με τον τρόπο της, μαγνητίζοντας τόσο ισχυρά τα βλέμματα, που ακόμη και τα πιο εκπαιδευμένα μάτια αδυνατούν να ελέγξουν. Προκλητικό, σεμνότυφο, αισθησιακό, στητό, kinky, τούμπανο, ξεδιάντροπο, σύμβολο θηλυκότητας, prestige, κατέχει αμέτρητους χαρακτηρισμούς και κάνει το αντρικό βλέμμα να κολλά και να μην ξεκολλά. Κι ενώ τα εμπορικά συμφέροντα έχουν περικυκλώσει τις γυναίκες με διαφημίσεις προϊόντων κάθε τύπου για την υποστήριξη και την αυξητική στήθους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η σαρωτική δύναμη του καπιταλισμού, το εκμεταλλεύεται ανηλεώς προς τέρψη και συμμόρφωση.

Μεταξύ κατεργάρηδων: Θέλεις να κερδίσεις κάτι εύκολα;… κατεβάζεις το άνοιγμα.

Το γυναικείο στήθος απασχολεί τη βιβλιογραφία, παραμένοντας καταλυτικό και αποκαλυπτικό στην τέχνη, καθώς έργα γλυπτών, πίνακες ζωγραφικής, μουσική τραγουδιών, δίνουν το στίγμα κάθε εποχής και αντίληψης. Οι γυναίκες, συμβατές με το ρόλο τους και τα μηνύματα που εκπέμπουν, αντιμετωπίζουν σε καθημερινή βάση τα ισχυρά μηνύματα που φέρουν τα στήθη ως ζωοδότες και καταστροφείς – από τη μία η απόλαυση και από την άλλη ο πόνος συνδεδεμένος με το θηλασμό, την απώλεια κι ενίοτε το θάνατο.

Η Ήρα βίωσε τον πόνο στο θηλασμό του Ηρακλή. Οι Αμαζόνες δαμάστηκαν στην απώλεια του ενός εκ των δύο, καθώς ήταν προαπαιτούμενος ο καυτηριασμός του από τη μητέρα τους, στο τίμημα της μάχης. Το ιερό στήθος της Ίσιδος προσέφερε την αθανασία στον μικρό Φαραώ. Άλλοτε ως ένδειξη γονιμότητας για τους κατοίκους του Νείλου, άλλοτε συνδεδεμένο με τις προσφορές για την τέλεση των θυσιών στον Μινωικό πολιτισμό. Η Ελένη της Τροίας κέρδισε τη συγχώρεση του Μενέλαου στη θέα του στήθους της, όταν εκείνος επέστρεψε από την Τροία. Στον Χριστιανισμό ήταν το μήλο της Πτώσης που προσομοιάζει στο στήθος της Εύας και το Θείο βρέφος που απεικονίζεται στην αγκαλιά της μητέρας του. Η αντίθεση μεταξύ “καλού” και “κακού” στήθους – το ιερό, το ερωτικό, το οικιακό, το εμπορικό, το ιατρικό -, όλα χωρούν και ανασαίνουν σε μία υπαρξιακή ένταση. Το σημείο του σώματος που ανέκαθεν έδινε και θα συνεχίσει να δίνει το στίγμα των κοινωνικών αξιών, ενδεδυμένο στην πάροδο των χρόνων από διαφόρους θρησκευτικούς, ερωτικούς, πολιτικούς και ψυχολογικούς μανδύες, προσδιορίζει την αντανάκλαση της ηθικής μας κρίσης.

Ναι, το στήθος περνά την κρίση του.

Και αυτό γιατί συνήθως ωραιοποιείς σε ναρκισσιστικό βαθμό αυτό που έχεις. Εξιδανικεύεις αυτό που έχεις κατακτήσει και υποβαθμίζεις το αντίπαλο δέος ώστε να μην σου δημιουργείται το αίσθημα της έλλειψης σ’ αυτή την άνιση μονομαχία… στήθος με στήθος.
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

0 σχόλια :