Περιοδικό || Ψ της Ψιψίνας: Μειονότητα, ε;

Γράφει ο Γαλήσ


Μια και περισσότερα άτομα βλέπουν καλύτερα από ένα, αυτός που ζητά βοήθεια αφήνει τον εαυτό του να επηρεαστεί: υιοθετεί την άποψη της πλειοψηφίας και νομίζει ότι κάνει σωστή εκτίμηση.

Ε;

Ή μήπως όχι;

Η άλλη εκδοχή της ίδιας αυτής ιδέας είναι η εξής: αυτοί που παρεκκλίνουν κοινωνικά στην πραγματικότητα παρεμποδίζουν την διεργασία προσαρμογής της ομάδας και την πραγμάτωση των στόχων που αυτή έχει θέσει. Ασκώντας πάνω τους πίεση και αλλάζοντας τη γνώμη ή τις εκτιμήσεις τους, η ομάδα παραμερίζει αυτό το εμπόδιο. Και από τη στιγμή που αποκτήσει ξανά την ομοφωνία της, μπορεί να εκπληρώσει τους στόχους της. Η κοινωνική συμμόρφωση είναι απαραίτητη στην εσωτερική δυναμική οποιαδήποτε κοινωνικής δομής. Παρότι αυτό είναι βεβαίως αλήθεια, παύει να είναι από τη στιγμή που θεωρηθεί ότι μόνο η κοινωνική συμμόρφωση είναι πάντοτε αναγκαία.

Όταν ερευνητές ζήτησαν από άτομα που είχαν συγκροτηθεί σε ομάδες να βρουν όσο το δυνατόν ορθότερες λύσεις ενός προβλήματος, λέγοντάς τους ότι η ομάδα τους θα ανταμειφθεί περισσότερο αν οι λύσεις τους ήταν πιο ορθές, παρατήρησαν ότι πολλά άτομα επέλεγαν τις θέσεις της πλειοψηφίας και συμμορφώνονταν μαζί της, ακόμη κι αν κάτι τέτοιο είχε ως αποτέλεσμα να χάσει η ομάδα τους.

Η κοινωνική συμμόρφωση δεν έχει πάντοτε αναγκαστικά θετικό ρόλο, αφού η ομάδα χάνει εξαιτίας της. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της προσαρμογής στην πραγματικότητα οι άλλοι δεν ασκούν μόνο θετική επιρροή, αλλά μπορεί να έχουν και αρνητικό αντίκτυπο (πειράματα Milgram).

Η μελέτη της κοινωνικής αλλαγής και της αντίστασης στις πιέσεις για κοινωνική συμμόρφωση αντιστοιχεί στην μελέτη της ψυχολογίας των ενεργών μειονοτήτων. Ένα τραγικό λάθος είναι η αντίληψη ότι ένα συλλογικό όργανο μπορεί να αλλάξει από μόνο του με μια μη συγκρουσιακή συνειδητοποίηση ή, υπακούοντας σε ένα γενικό νόμο, να το πετύχει χωρίς να δημιουργηθεί σύγκρουση και χωρίς να εμφανιστεί κάποια κοινωνική παρέκκλιση.

Δεν μπορεί να υπάρξει κοιννωικό σύστημα χωρίς κοινωνική παρέκκλιση και ενεργό μειονότητα, όπως δεν νοείται και σύστημα χωρίς μια κρυμμένη αντίφαση, ούτε σύστημα που να μπορεί να αποδείξει όλα τα "όντα", όλες τις προτάσεις που δημιουργεί. Χωρίς μειονότητες δεν υπάρχει σύστημα!

Η αλλαγή που προκαλούν είναι έμμεση. Αν μπροστά στην πλειοψηφία υποχωρούμε, αλλά δεν πειθόμαστε, μπροστά σε μια μειονότητα πειθόμαστε, αλλά δεν υποχωρούμε.

Ε;

0 σχόλια :