Πρεσπαπιέ || εΙΜΑΣΤΕ άΝΘΡΩΠΟΙ_1

κρατώ στα χέρια μου τον ουρανό
κι ο ουρανός πατεί στα πόδια μου
[περιγραφή ενότητας]
είμαστε άνθρωποι. Είμαι, άρα υπάρχω. Πράττω σχηματίζοντας κι επιβεβαιώνοντας την ανθρώπινη ταυτότητά μου.

[μαρία καρβούνη]

Περπατώντας στην πόλη που με καλημερίζει καθημερινά δεχόμενη το άγχος μου αμίλητα. Αμείλιχτα απαθής σε ό,τι συμβαίνει άρχισα να παρατηρώ. Παράλληλα σύμπαντα, ανάκατα με μυρωδιές, βιαστικά βήματα που γεμίζουν τους δρόμους, σκέψεις που αφέθηκαν σε μια αφίσα. Αναζήτηση. Νευρικότητα. Αλλαγή ψυχολογίας. Δίνοντας ρεπό στην πόλη που γνωρίζω, ξεναγήθηκα με την δική της ταυτότητα. Απαθής από το άγχος που εξέπεμπε γεύτηκα μια ομορφιά αλλόκοτη. Χιλιάδες αποτυπώματα, δικά σου δικά μου, σε άσφαλτο στρωμένη πάνω από μια άλλη πόλη. Κατώτερη μα συνάμα ανώτερη. Θαμμένη εκατοντάδες χρόνια με λιγοστά απομεινάρια να διαφαίνονται θυμίζοντας σου άλλους.
Άνθρωποι μακρινοί που δε γνώρισες. Μα θαυμάζεις. Δέχεσαι τη διαδοχή και περηφανεύεσαι. Πατάς πάνω τους όμως και πορεύεσαι. Μόνος. Οι Άνθρωποι του σήμερα δε σε συγκίνησαν. Τα αρώματα δεν κινούν τις αισθήσεις σου. Η βόλτα σου χρήζει θορύβου. Δυνατά όλα. Σκέφτηκες ποτέ γιατί το επέλεξες; Η δύναμη της έντασης υπερνικά τον φόβο της σκέψης σου.

Δε σε ακούς. 

Κι όμως τα παράλληλα σύμπαντα ωρύονται. Χαλάρωσε και δέξου το ερέθισμα των ματιών που προσπέρασες, της φωνής που δεν γύρισες να αναζητήσεις, της τέχνης που ξετυλίγεται μπροστά σου κι εσύ αδιαφορείς πεπεισμένος για την πληρότητα της γνώσης σου. Ένας ολόκληρος κόσμος. Ανθρώπινος. Σε τρομάζει. Σαν το μωρό στην πλατεία που έπεσε. Σαν το μωρό στην πλατεία που έπαιζε αμέριμνο. Σαν το μωρό στην πλατεία που πεινούσε. Για ένα σου κοίταγμα. Για ένα σου χάδι. Για λίγο ζωτικό ψωμί. Απ' αυτό που δεν έθρεψε κανένα σώμα αλλά ικανοποίησε τις ψυχικές του ορέξεις.
Μια ομορφιά μέσα σε ό,τι άσχημο αντίκρισα. Και σκέψεις που μόνο αυτό μου επιβεβαίωσαν. Ο φόβος της πόλης δε με νίκησε σήμερα. Ή μήπως χάθηκα στη ψευδαίσθηση της απάθειας μου; Μοναδικό συμπέρασμα ακολουθώντας τα βλέμματα σε κάθε κίνηση... Είμαστε Άνθρωποι.
















0 σχόλια :