Πρεσπαπιέ || εΙΜΑΣΤΕ άΝΘΡΩΠΟΙ_2



[περιγραφή ενότητας]

είμαστε άνθρωποι. Είμαι, άρα υπάρχω. Πράττω σχηματίζοντας κι επιβεβαιώνοντας την ανθρώπινη ταυτότητά μου.

[μαρία καρβούνη]

Τεχνολογικός κατακλυσμός. Δεν παίρνω ανάσα στο μετρό. Χιλιάδες τάμπλετ εισχωρούν στο οπτικό μου πεδίο. Δάχτυλα κάθε ηλικίας, γεννημένα να τραβούν τη νοητή γραμμή άρνησης της πραγματικότητας. Εξέλιξη που δε μπόρεσα ακόμη να ενστερνιστώ. Αναλφάβητο πλασματάκι για τους πολλούς που με κοιτούν με απορία. Μάλλον φταίνε τα δάχτυλα που δεν είναι κατάλληλα γι' αυτό το άγγιγμα. Κουμπιά ελευθερίας που δε μπορώ να διαχειριστώ. Ανόητο ον που φοβήθηκα να ακολουθήσω την εξέλιξη. Τους θαυμάζω. Δε μπορώ να βρω εύκολες διεξόδους. Στριφογυρίζω στα στενά όρια του απαίδευτου μυαλού μου. Εκπέμπω σε διαφορετικές ταχύτητες. Παρόλα αυτά παραμένω στην άγνοια. Η άρνηση της γνώσης θα αποβεί μοιραία. Μα την προτιμώ. Κοιτάζω γύρω μου, πίσω από τις μαύρες οθόνες ακόμη. Είμαστε άνθρωποι.

0 σχόλια :