Πρεσπαπιέ || εΙΜΑΣΤΕ άΝΘΡΩΠΟΙ_7



[περιγραφή ενότητας]
είμαστε άνθρωποι. Είμαι, άρα υπάρχω. Πράττω σχηματίζοντας κι επιβεβαιώνοντας την ανθρώπινη ταυτότητά μου.

[μαρία καρβούνη]

Στην εορτή που μόλις γιόρτασες, σ' αυτή που σε έκανε να γεμίσεις με φώτα κρύβοντας καλά το σκοτάδι σου στις σκιές όσων έλαμψαν. Σε κάθε εορτή που θέλησες να γλεντήσεις, να χορέψεις ακουμπώντας σε ώμους που αναίτια απέρριπτες. Σε κάθε εορτή που χόρτασες την αβουλία σου γι' αλλαγή κάτω από την ακατάσχετη επιθυμία σου να γεμίσεις. Σε κάθε εορτή που μοιράστηκες μια ευχή που δε σε ένοιαξε τι σήμαινε ή σε ποιόν την απηύθυνες. Σ' αυτήν την εορτή θα θαυμάσω την ύπαρξη, την ανάγκη σου να ανήκεις, τον πόνο που καλά κρύφτηκε, την επιθυμία σου να μοιραστείς, να γελάσεις, να νιώσεις ζωντανός μέσω της κοινωνικής σου οντότητας. Σ' αυτήν την εορτή που έκρυψε καλά μέσα της τη μικρότητα του κόσμου μετατρέποντας το κάρβουνο σε κόκκινο άνθος που πρόβαλλε ναρκώνοντας με το άρωμά του τη σκέψη σου, αποδομώντας κι αναδομώντας τον κόσμο...σ' αυτήν την εορτή ένιωσα πως...Είμαστε Άνθρωποι.

0 σχόλια :